XFCE

Xfce Desktop Environment – To środowisko graficzne dla systemów uniksowych (Solaris, BSD) i GNU/Linux. Bazuje na bibliotece Gtk+. Wszystkie pliki konfiguracyjne napisane są w XML-u co umożliwia łatwą i pełną konfigurację środowiska.


Rys.1 XFCE w akcji

W odniesieniu do wersji 4.2 w 4.4 dodano obsługę ikon, jednak można wyłączyć ikony, jeśli ktoś preferuje czysty pulpit. Ostania stabilna wersja opatrzona jest numerem 4.6.1 (wydana 19 kwietnia 2009). Na uwagę zasługuje fakt, że jest prawie cała przetłumaczona. Środowisko z myszą w logo/tle jest dość młode, ale prężnie się rozwija. Kiedyś zasługiwało na miano „lekkiego” teraz powoli dołącza do grona „gigantów”: KDE i GNOME. Xfce zbudowane jest z puzzli – klocków – własnych komponentów (xfce4-panel, thunar, xfwm4 …), które równie dobrze mogą być zastępowane przez komponenty przeznaczone dla innych środowisk (np. panel gnome, rox, nautilus jako menadżer plików, jak również może zarządzać naszym pulpitem).

Opis elementów:

Xfwm4 to menadżer okien — zarządza kompozycją, tematami i skrótami klawiszowymi. Xfdesktop zarządza pulpitem — ikonami (ładne ikony SVG), prawym przyciskiem myszy (Menu Pulpitu) i środkowym (Lista okien). Na uwagę zasługuje młodszy brat Nautilusa — Thunar — menadżer plików (zastąpił Xffm), który razem z Xfdesktop zarządza pulpitem. Jest dużo lżejszy i szybszy od swojego starszego brata (ogólnie jest jednym z najszybszych i najłatwiejszych menadżerów plików dla Linuksa). Dzięki thunar-volman (który korzysta z xfmountdev) Thunar sam montuje dyski, napędy, urządzenia przenośne. Dołączono do niego narzędzie Bulk Renamer – Zmień nazwę – pozwala zmienić nazwę dużej liczbie plików na raz uwzględniając wiele kryteriów.

Panele w XFCE:

Na pulpicie możemy mieć dowolną liczbę paneli i to od nas zależy co na nich umieścimy, domyślnie po instalacji są 2 panele (standardowo znajduje się na nich: menu Xfce, aktywatory programów, przycisk wyjdź, pager, pasek zadań, tacka systemowa i zegar). Dla panelu dostępne są także pluginy, applety, które umieszczane są na nim, ich liczba jest całkiem spora, m.in.:

  • xfce4-cpugrahp-plugin – wyświetla w formie graficznej wykorzystanie procesora,
  • xfce4-minicmd-plugin – miniaturowa lista komend,
  • xfce4-netload-plugin – monitoruje urządzenie sieciowe, pokazuje ilość pakietów przychodzących i wychodzących,
  • xfce4-systemload-plugin – wyświetla informacje dotyczące użycia procesora, ramu, swapu a także uptime,
  • xfce4-weather-plugin – plugin wyświetlający informacje o pogodzie,
  • Applet śmietnika – pokazuje ikonkę śmietnika,
  • Kontrola głośności – plugin kontroli głośności, wspiera OSS, SUN i ALSA.

Rys.2 XFCE w akcji(2)

Inne elementy środowiska

Xfce to nie tylko pulpit i panele, to również wiele aplikacji napisanych specjalnie dla tego środowiska. Poniżej prezentujemy najważniejsze w telegraficznym skrócie:

  • MousePad to bardzo prosty, ale funkcjonalny edytor tekstowy (wzorowany na edytorze leafpad), w nim także wyedytujemy wspomniane już pliki konfiguracyjne.
  • Xfce4-terminal jak sama nazwa wskazuje to emulator terminala jest w pełni konfigurowalny. Wygląd można modyfikować dowolnie: program może się składać tylko z samego okna właściwego (tak jak Tilda), bądź z wielu pasków: narzędzi, menu. Obsługuje także przezroczystość.
  • Xfmedia odtwarzacz multimedialny (audio, video) korzystający z silnika Xine.
  • Orage (zastąpił Xfcalendar) — to zarządca naszego czasu, możemy w nim zapisać notatki dnia, ustawić przypomnienie.
  • Risetto – mała i szybka przeglądarka grafiki
  • Xfprint4 to klient drukowania wspiera CUPS.
  • Xfce-setting-show to taki odpowiednik Panelu sterowania – znajdziemy w nim opcje dotyczące w/w aplikacji, zmienimy wygląd środowiska i jeszcze więcej…
  • Xarchiver – zarządca archiwów (obsługuje formaty X7zip, arj, bzip2, gzip, iso, rar, lha, deb, rpm, tar i zip). Aktualnie jest rozwijany drugi projekt Squeeze, który ma go zastąpić.
  • Xfburn – jak sama nazwa wskazuje służy do nagrywania płyt CD, ale nie tylko, także do kopiowania, tworzenia i nagrywania obrazów ISO, kasowania CD-RW, do poprawnego działania wymaga: mkisofs, cdrdao, readcd i cdrecord.
  • Xfce4-appfinder – aplikacja służącą do wyszukiwania programów w naszym systemie.
  • Xfce-menu-editor Dzięki niemu możemy edytować menu XFCE

Instalacja Xfce

Xfce możemy zainstalować na trzy różne sposoby:

  • źródła,
  • paczka (dla poszczególnych dystrybucji rpm, deb …),
  • instalator graficzny (wyróżnia środowisko graficzne na tle innych).

Plusy:

Choć Xfce do lekkich środowisk graficznych (już) nie należy, to nadal jest „lżejszy” i szybszy od KDE i Gnome, i tak naprawdę niewiele im ustępuje. Cechą wyróżniającą jest ładny nieudziwniony design (Xfce cechuje prostota i elegancja). Szybki rozwój środowiska i aplikacji powoduje coraz większą popularność, a to, zaś wywołuje następujący skutek: jeśli zdecydujemy się już zainstalować środowisko graficzne z myszą w logo/tle, to jeśli napotkamy jakiś problem na pewno uda nam się uzyskać pomoc.

Minusy:

Główną wadą-minusem jest to, że Xfce staje się coraz cięższe, a należy wspomnieć: początkową dewizą jaka przyświecała autorom, było stworzenie lekkiego środowiska.

Xfce jest głównym środowiskiem w dystrybucjach:

  • SAM Linux Desktop
  • Xubuntu
  • Xfld
  • Zenwalk
  • Lunar Linux
  • KateOS

Strony internetowe poświęcone, bądź związane z Xfce:

Tekst jest na licencji GNU FDL

Komentarze na statycznych stronach zostały wyłączone. Zapraszamy do komentowania na forum.