W tym miejscu nie zamierzam opisywać wszystkich ważnych komend dostępnych dla
systemu Linux. Raczej chciałbym skoncentrować się na kilku pożytecznych programach
konsolowych, niekoniecznie oczywistych dla początkujących adeptów Linuksa.
Jeśli szukasz listy popularnych komend zajrzyj na jedną ze stron:

• Podstawowe komendy i polecenia w Linux – z gabo.hi.pl
• Przewodniki po konsoli – z JakiLinux.org

hdparm

Czasem z różnych powodów system nie nadaje automatycznie
obsługi DMA dla dysków.
Na szczęście jednak *jeśli wkompilowaliśmy oczywiście
obsługę DMA dla dysków w jądrze* możemy ustawić to ręcznie.
Potrzebujemy do tego polecenie hdparm (apt-get install hdparm)

• Aby dodać obsługę DMA dla dysku master (hda), wydajemy w konsoli polecenie: hdparm -d1 /dev/hda.
• Analogicznie jeśli chcemy zabrać obsługę DMA, możemy wykonać polecenie: hdparm -d0 /dev/hda.
• Aby sprawdzić czy dysk hda ma obsługę DMA (oraz inne parametry) wykonujemy po prostu: hdparm /dev/hda.

Możemy też dodać wywołanie hdparma do skryptów startowych, aby DMA (i inne parametry)
ustawiane były automatycznie przy starcie systemu. Możemy to zrobić na dwa sposoby.

1. Utworzyć własny skrypt.
2. Skorzystać z dostarczonego skryptu. W Debianie jest to /etc/init.d/hdparm korzystający z pliku konfiguracyjnego /etc/hdparm.conf.

Sensowniej jest IMHO korzystać ze sprawdzonych rozwiązań, dostarczonych przez dystrybutora.

1. Wchodzimy więc do pliku /etc/hdparm.conf (korzystając z któregoś ze znienawidzonych edytorów tekstowych, np. vim).
2. Edytujemy co bądź, wedle uznania :P. Dla obsługi DMA dla dysków i CDROM-ów sensowne będzie prawdopodobnie ustawienie dla nich wszystkich opcji dma=on. Przykład mojego pliku konfiguracyjnego tutaj: hdparm.conf.
3. Dodajemy symlinka do skryptu uruchamiającego hdparm, np tak: ln -s /etc/init.d/hdparm /etc/rc2.d/S20hdparm, lub jeśli mamy Debiana, tak: update-rc.d hdparm defaults.
4. Restartujemy system.

wget

Najprostszy (lecz zaawansowany jeśli chodzi o funkcjonalność) „download manager” pod Linux
to programik o nazwie wget, działający z konsoli. Funkcji ma on mnóstwo, ale w praktyce
wykorzystuję tylko trzy z nich:

• wget -c http://ścieżka/do/pliku – pobiera plik z sieci, jeśli przerwiemy pobieranie a następnie wykonamy to samo polecenie, plik zostanie dociągnięty z miejsca, w którym skończyliśmy,
• wget --limit-rate=10k http://ścieżka/do/pliku – ściągamy plik z maksymalną szybkością 10 kilo na sekundę,
• wget -r -l 1 http://ścieżka/do/strony – ściągamy całą stronę WWW, razem z obrazkami.

startx

To komenda znana wszystkim osobom korzystającym z Linuksa w trybie okien i
jednocześnie nie korzystających z „uładniaczy” logowania typu: kdm czy gdm

Polecenie startx może być przydatne jeśli chcemy wystartować dodatkową sesję X-ów
jako inny użytkownik, na innej konsoli (jeśli jednocześnie chodzi już jakaś sesja).
W tym celu możemy wydać polecenie: startx -- :8 – zalogowanie do X na 8-smej konsoli.
Przełączenie między konsolami oczywiście używając klawiszy CTRL+ALT+klawisz funkcyjny (F1-F12), w zależności od ilości zdefiniowanych sesji