Multimedia

28 października 2005, obi_gl

Linux to system bardzo multimedialny. I to nie żart. Jednym tchem można wymienić kilkanaście popularnych odtwarzaczy plików muzycznych i wideo. Każdy znajdzie tu coś dla siebie. Dostępne są zarówno zaawansowane aplikacje łączące odtwarzacz z programem do przetwarzania strumieni jak i proste odtwarzacze, których głównym cel to po prostu umożliwienie oglądanie filmów czy słuchanie muzyki. W artykule umówimy stan multimediów w Linuksie, popularne silniki odtwarzania, dostępne kodeki oraz same aplikacje multimedialne.

Kodeki

Popularne kodeki czyli dekodery dźwięku i obrazu. Dzięki nim, możemy zmieścić na jednej płytce CD pełnometrażowy film, czy całą dyskografię ulubionego zespołu. DivX, Xvid, AC3, MP3, OGG… te skróty pewnie nieraz wprowadzały nas w nastrój nieprzysiadalny, w momencie gdy mimo najszczerszych chęci nie byliśmy w stanie odtworzyć filmu czy utworu przyniesionego na płytce przez znajomego. Czy w Linuksie jest z tym taki sam problem?

Nie odpowiem na to pytanie wprost, bo nie bardzo się da. Otóż kodeki jak i inne programy komputerowe możemy podzielić roboczo na wolne i niewolne. Te pierwsze – a należą do nich m.in. takie formaty jak OGG Vorbis, Theora czy Xvid – dostępne są domyślnie w większości dystrybucji Linuksa i multimedia nagrane z ich użyciem będziemy mogli odtwarzać tuż po instalacji systemu. Drugie natomiast – a należą do nich tak popularne formaty jak WMA, RealVideo, QuickTime, DivX, MP3 czy MPC – są niestety zamknięte i niewolne, a część z nich jest również opatentowana. Przez to, w większości dystrybucji ceniących sobie ideały Free Software (jak np. Debian, Fedora czy Ubuntu) na pewno ich nie zobaczymy. W innych systemach, kierujących się na rynek nieskażony patentami oraz ceniących wygodę użytkowników wyżej niż wolnościowe ideały (jak np. nasz rodzimy Aurox), również niewolne kodeki będziemy mieć dostępne przy standardowej instalacji systemu. Nie znaczy to jednak, że używając bardziej ideowej dystrybucji, jesteśmy z góry pozbawieni możliwości oglądania filmów! Jeśli żyjemy w kraju, w którym patenty na oprogramowanie nie są respektowane (a Polska na szczęście nadal należy do takich państw), to nic nie stoi na przeszkodzie, żebyśmy legalnie ściągnęli kodeki obsługujące ww formaty. W większości dystrybucji kodeki te dostępne są w dodatkowych repozytoriach (np. w Ubuntu jest to repozytorium multiverse, w Fedorze – Fedora Extras). Istnieje spora szansa, że instalując jeden z silników multimedialnych, kodeki te dociągną się nam jako zależności. Więcej o uaktywnieniu niewolnych kodeków znajdziecie w opisie poszczególnych programów.

Silniki multimedialne

Aby zrozumieć różnicę pomiędzy silnikiem a odtwarzaczem trzeba przyjrzeć się nieco dokładniej specyfice powstawania Wolnego Oprogramowania i zależności.
W skrócie, silnik jest odpowiedzialny za wyświetlenie/odtworzenie odkodowanego sygnału multimedialnego. Samym dekodowaniem zajmuje się odpowiedni “kodek”.
Od wielu lat prym wśród silników wiodą Xine, MPlayer oraz VLC. Ostatnio do tej trójki dołączył również Gstreamer, ale jeszcze sporo brakuje mu aby na trwałe zagościł na biurkach.
Łatwo tutaj o pomyłkę, ponieważ zarówno Xine, MPlayer i VLC, oprócz dostarczania silnika odtwarzania dostarczają również sam odtwarzacz (o nich można poczytać w dalszej części artykułu). Gstreamer wyróżnia się nie tylko tym, że nie posiada domyślnego interfejsu, ale również swoim celem, jakim jest stworzenie modułowego silnika odtwarzania multimediów do wykorzystania przez inne popularne odtwarzacze linuksowe. Już w tej chwili popularne odtwarzacze wideo Kaffeine i Totem, a także odtwarzacz audio amaroK mają możliwość wykorzystania Gstreamera jako silnika odtwarzania.

Odtwarzacze wideo

Tradycyjne odtwarzacze linuksowych, czyli Xine, VLC i MPlayer mają spore możliwości ponieważ tworzone były przez tych samych programistów, którzy pisali silniki, na których się opierają. Nieco gorzej jest niestety z ich wyglądam (z tego samego powodu)… Z drugiej strony mamy programy, które koncentrują się na przyjaznym wyglądzie i dostarczeniu najbardziej pożądanych funkcji. Do nich zaliczyłbym Totem i Kaffeine – odtwarzacze multimedialne GNOME i KDE.

Krótki przegląd odtwarzaczy video dla Linuksa:

  • Xine – klasyka klasyki,
  • MPlayer – klasyka klasyki bis,
  • VLC – player ostatniej szansy,
  • Kaffeine – odtwarzacz wideo dla KDE,
  • Totem – domyślny odtwarzacz wideo w Gnome.

Multimedia w Linuksie
Rys 3. Multimedia w Ubuntu – Quod Libet, Kaffeine, gXine, Real Player
i Beep Media Player w akcji

Odtwarzacze audio

Najpopularniejsze odtwarzacze audio w Linuksie to:

Poczytaj więcej o multimediach w Linuksie

Komentarze na statycznych stronach zostały wyłączone. Zapraszamy do komentowania na forum.