MPX to implementacja tej techniki pod X Window System. X-y powstały z myślą o pojedynczym wskaźniku, więc ich rozszerzanie nie jest proste. Peter Hutterer stworzył model, w którym istnieją wskaźniki wirtualne (master) oraz fizyczne (slave), łączone ze sobą za pomocą zmodyfikowanego polecenia xinput. Nieliczne obecnie aplikacje, które obsługują MPX, mogą z niego korzystać na równi z aplikacjami, które oczekują pojedynczego wskaźnika. W przyszłości jednak czyhają na nas liczne pułapki, które wprowadza ten nowy paradygmat — na przykład jak menedżer okien ma rozmieszczać nowe okna dla wielu użytkowników, skoro nie ma pojęcia gdzie się oni znajdują? Dziś jeszcze nie wiadomo jak sobie radzić z tymi problemami, ale prawdopodobnie nie obędzie się bez zmian w aplikacjach.

Tekst powstał na podstawie wystąpienia Petera Hutterera na linux.conf.au 2008 w Melbourne. Materiały z tej konferencji - w tym zapis wideo z wykładu na temat MPX - są umieszczone na serwerze LCA. Do pobrania są opisy, slajdy, filmy oraz nagrania dźwiękowe w rzadko jak dotąd spotykanym formacie Speex (stratny kodek mowy z rodziny Ogg).

Więcej informacji: http://lwn.net/Articles/267672/