Większość użytkowników Mandrivy (zarówno tych bardziej, jak i mniej doświadczonych) od dawna wysoko ceni urpmi, czyli system zarządzania pakietami RPM, który pozwala je łatwo wyszukiwać, ściągać z internetu, zarządzać ich zależnościami, instalować je, aktualizować czy wreszcie odinstalowywać.
Od ukazania się Mandrivy 2006 użytkownicy francuskiej dystrybucji mogą zamiast urpmi używać Smart Package Managera.

Postanowiłem sprawdzić czy warto.

Smart, stworzony przez developerów brazylijskiej dystrybucji Connectiva, po połączeniu z którą Mandrakelinux zmienił nazwę na Mandrivę, jest meta-menedżerem, potrafiącym obsługiwać pakiety RPM, DEB i TGZ oraz ich repozytoria (szkoda tylko, że w chwili obecnej nie da się mieszać pakietów różnego typu w jednym systemie ;))

Jako jedną z największych zalet Smarta wymienia się zaawansowany algorytm zarządzania zależnościami międzypakietowymi, który radzi sobie w sytuacjach, w których zawodzą konkurencyjne programy. Jeśli to konieczne, Smart zezwoli np. na współistnienie różnych wersji tego samego pakietu lub - przeciwnie - zamiast wielu paczek zostawi tylko jedną.

Z drugiej strony (jeśli mam być szczery), od dawna już nie zdarzyło mi się, aby urpmi nie poradziło sobie z zależnościami w moim systemie i wydaje się, że Smart jest tu raczej lekarstwem na bolączki użytkowników apt-get lub yuma (również w obecnej w dokumentacji programu analizie kilku “trudnych przypadków”, Smart jest konfrontowany z tymi dwoma menedżerami). Niewykluczone, że Smart może być przydatny dla osób, które chcą mieszać pakiety z repozytoriów przeznaczonych dla różnych wersji systemu (np. gałęzi stabilnej oraz cookera). Używam jednorodnego systemu, więc nie mogę tego sprawdzić (ku radości swojej, a żalowi czytelników

Konsola? Nic przyjemniejszego!

Skoro również urpmi dobrze radzi sobie z zależnościami, to czy Smart w ogóle jest w czymkolwiek lepszy?! - mógłby pomyśleć ktoś, kto nie używał tego programu. Tymczasem jest dziedzina, w której brazylijski program zostawia daleko w tyle swojego francuskiego odpowiednika: jest mianowicie dużo wygodniejszy w obsłudze.
Trudno bowiem powiedzieć, żeby obsługa konsolowej wersji urpmi była łatwa do opanowania - choćby dlatego, że przestudiować należy manuale do kilku poleceń. Tymczasem Smart podręcznika… w ogóle nie ma, a krótka pomoc, dostępna po uruchomieniu go z parametrem --help, w zupełności wystarcza.

Oprócz interfejsu tekstowego oraz graficznego (smart --gui), Smart oferuje również interaktywną powłokę (uruchamianą poleceniem smart --shell) i mogę bez wahania powiedzieć, że nawet ci, którzy na samo słowo “konsola” reagują wysypką, doceniliby intuicyjność, wygodę i szybkość, z jaką obsługuje się w tym trybie Smarta.
Intuicyjność w konsoli?! - mógłby prychnąć któryś z Czytelników.
Wbrew pozorom - tak. Cóż bowiem prostszego, niż napisanie

smart --update

(aby sprawdzić aktualność informacji o repozytoriach), zadanie pytania za pomocą zwrotu

smart search nazwa_programu

albo

smart search '*fragment-nazwy-lub-opisu*'

i wydanie komendy

smart install nazwaprogramu

?

Rzecz jasna, na wyszukiwaniu, instalowaniu czy aktualizacji systemu (smart upgrade) nie kończą się możliwości programu. Ciekawymi opcjami są np. --check [nazwapakietu], sprawdzająca poprawność instalacji (bez nazwy pakietu ta opcja wyświetli wszystkie rodzące problemy pozycje) oraz, będący jej nieodzownym uzupełnieniem, przełącznik --fix, pozwalający na naprawienie znalezionych błędów.
W trybie powłoki jesteśmy jeszcze bardziej rozpieszczani - ot, mały przykład:

smart --shell
smart>update
smart>ls -n

…i już wiemy, jakie nowości możemy zainstalować po zaktualizowaniu repozytoriów.

Uroki klikania

Chwila uwagi należy się również interfejsowi graficznemu (galeria screenshotów), po który początkujący sięgają najchętniej.
Twórca Smarta, Gustavo Niemeyer, jest również developerem Synptica (graficznej nakładki na apt-get), co widać od razu po uruchomieniu Smarta z opcją --gui. Niewątpliwą przewagą nad graficzną nakładką na urpmi, dostępną w Centrum Sterowania Mandriva Linux jest to, że instalacją, aktualizacją, reinstalacją czy deinstalacją programów możemy sterować z jednego okna i dokonywać tych operacji naraz (co jest niemożliwe w drakconf).
Z drugiej strony, o ile zaawansowanych użytkowników ucieszy, że graficzny interfejs użytkownika nie ujmuje programowi funkcjonalności (tak, jak nakładka na konkurencyjnego menedżera pakietów), o tyle ktoś stawiający pierwsze kroki w linuksie może być przytłoczony natłokiem opcji - tym bardziej, że brakuje choćby tej skrótowej pomocy, którą można otrzymać, uruchamiając Smarta w trybie tekstowym.

Przy tym wszystkim Smart może obsługiwać wiele mirrorów tego samego repozytorium, automatycznie wybierając najszybsze, potrafi nawiązywać naraz kilka połączeń (z jednym lub wieloma adresami), pozwala również łatwo nadawać priorytety różnym repozytoriom:

smart channel --set nazwa_repozytorium priority=10

albo poszczególnym pakietom

smart flag --set lock nazwa_pakietu

And the winner is…

Idealny menedżer pakietów? Cóż, niekoniecznie: wprawdzie dosyć stabilny, raz na jakiś czas program potrafi jednak zaskoczyć wywrotką; brakuje również opcji, zezwalającej na instalację pakietów z błędnymi kluczami zabezpieczającymi (choć niektórzy mogą powiedzieć, że to zaleta ;))
Mimo drobnych niedociągnięć, Smart zastąpił u mnie urpmi - zwłaszcza, że tego drugiego najchętniej używałem w (stosunkowo wolnej) wersji graficznej - zaś Smart (notabene, równie szybki we wszystkich trzech interfejsach) sprawił, że z przyjemnością uruchamiam konsolę.

Przydatne linki:

• Smart konkurencja Urpmi
• Kreatywny menedżer pakietów
• Strona projektu (EN)
• Plik README z dokumentacji Smarta (EN)