Wydanie KDE 4.0 wywołało wysyp LiveCD prezentujących nową wersję tego środowiska graficznego. Spośród liveCD openSUSE, Fedory i Kubuntu wybrałem tą pierwszą. Pobrałem obraz, wypaliłem, uruchomiłem i KDE 4.0 odpaliło się W celu przeprowadzenia głębszych testów zainstalowałem system na dysku korzystając z pomocy Yasta. Oto co zobaczyłem…

KDE 4.0 po uruchomieniu

Instalacja systemu na dysk twardy. Yast wykrył także pendrive jak i Gentoo zainstalowane na jednej z partycji

Uruchomiłem system z dysku (notka: jak nie chcę instalować bootloadera to menu.lst GRUBa mógłby się jednak pojawić, co przyśpieszyłoby konfigurację używanej “wersji” GRUBa) i zainstalowałem polskie pakiety językowe, wyłączyłem zbędne usługi i zrestartowałem system. KDE4 uruchomiło się dość szybko, nieco szybciej niż używane przeze mnie nieco okrojone KDE3. Po uruchomieniu system wykorzystywał 87 MB RAM, co przy uwzględnieniu, że to openSUSE, a nie Gentoo czy Arch, świadczy o dobrej wydajności KDE4 już na obecnym etapie rozwoju.

Zasoby systemowe pod kontrolą

Zanim przejdę do KDE 4.0 kilka słów o openSUSE. Jak wszyscy wiemy dystrybucja ta posiada YaST2 – cały framework do konfiguracji różnych elementów systemu. W czasie zbierania materiałów do tej recenzji miałem do czynienia z menedżerem pakietów, któremu zbieranie danych o pakietach zajmuje trochę czasu, jednakże działał bez problemów. Ciekawostkę natomiast wypatrzyłem przy konfiguracji karty sieciowej, gdzie pojawiła się także karta sieciowa TravelMate… czyżby autor LiveCD zapomniał usunąć własne ustawienia ? Do tego jakoś nie widziałem w YaST opcji restartu/uruchomienia połączenia, dopiero w konsoli zrestartowanie /etc/init.d/network dało oczekiwany efekt.

Ciekawostki przy konfigurowaniu karty sieciowej.

Często używane elementy KDE to K-menu oraz menedżer plików. W KDE4 menu wygląda jak menu Kickoff (co może być dziełem programistów openSUSE), a domyślnym menedżerem plików jest Dolphin. Konqueror zachował swoje zdolności przeglądarki i menedżera, choć — czego nie widać na pierwszy rzut oka — widok menedżera plików w Konquerorze oparty jest na Dolphinie. Do menu jednak muszę się przyczepić – dla mnie to jest zupełnie nieporęczne. Jeżeli chcę dojść do jakiegoś elementu menu albo aplikacji muszę przeklikać całą ścieżkę, a jak nie trafię to jeszcze klikać wstecz za dużo roboty, że tak powiem. Odnośnie menedżerów to zastrzeżeń mieć nie można. Działają, a mój ukochany Konqueror nie został skrzywdzony

Nowe menu KDE, menedżer plików Dolphin i zmodyfikowany Konqueror

Wiele aplikacji działa praktycznie identycznie jak w KDE3, w tym Konqueror przy przeglądaniu sieci. Jedyny napotkany problem to niemożliwość otworzenia Gmaila:

Konqueror i sieć

W KDE4 domyślną przeglądarką grafik jest nowa odsłona Gwenview, a do prostej edycji grafik mamy znanego z KDE3 Kolourpaint. Gwenview otrzymało nowy interfejs, ułatwiający przeglądanie zbiorów grafik. Kolourpaint raczej bez zmian.

Kolourpaint i Gwenview

Jedną z bardziej “reklamowanych” aplikacji KDE4 jest Okular czyli przeglądarka różnego rodzaju dokumentów (w tym PDF), następca kPDF i kilku innych aplikacji. Posiada on interfejs zbliżony do Kpdf i praca z nim nie nastręcza problemów.

Okular i plik PDF (nagłówek kłamie :))

Kalzium, czyli układ okresowy pierwiastków, w KDE otrzymał możliwość przestrzennej projekcji molekuł dzięki frameworkowi/bibliotece avogadro. Jednakże próba otworzenia jakiejś molekuły kończyła się padem programu. Kstars natomiast działał bez problemów, umożliwiając m.in. możliwość pobrania dodatkowych baz danych ciał niebieskich

Kalzium ma problemy, Kstars za to błyszczy

Edytor tekstowy do wszystkiego, czyli Kate, przywita nas nieco zmienionym interfejsem, lecz funkcjonalność pozostała ta sama. Działa zgodnie z oczekiwaniami.

Kate działa bez problemów

Ostatnią testowaną aplikacją jest Dragon Player, który działać nie chciał, a w teorii powinien odtwarzać różnorakie pliki multimedialne. Dragon Player nie jest jeszcze ukończony i najprawdopodobniej będzie jednym z punktów wydania 4.1.

Dragon Player i cisza

Odnośnie samego środowiska graficznego to mamy mniej więcej te same opcje konfiguracji, co w KDE3, choć nie wszędzie dostępny jest do nich interfejs użytkownika. Możemy zmieniać kolory, dekorację okien itd., choć z konfiguracją „kickera” mogą być problemy. Nie wszystko zdążono zrobić przed wydaniem 4.0.

Zmiana wyglądu elementów środowiska nie nastręcza problemów

Na sam koniec zostawiam widżety plasmowe, czyli coś w rodzaju superkaramby, tyle że lepsze bo działające płynniej i bardziej wydajnie. W chwili obecnej do dyspozycji mamy zegar, monitor stanu baterii, a także elementy kickera jak dockbar czy pasek aplikacji. Widżety można dowolnie przemieszczać po ekranie oraz konfigurować. Można też pomniejszyć pulpit, choć nie wiem jaki jest tego cel, zaobserwowałem natomiast spowolnienie responsywności pomniejszonego pulpitu.

Widżety plasmowe oraz pomniejszony pulpit

KDE 4.0 nie jest typowym nowym wydaniem środowiska, do jakich przyzwyczaiły nas wydania KDE z serii 3. Jest to pierwsze wydanie środowiska przepisanego na nową wersję biblioteki QT, wraz z dużymi zmianami w API kdelibs i innych komponentów. W chwili obecnej potrzebny jest czas by programiści pracujący nad KDE mogli wykończyć wszystkie elementy środowiska, a programiści aplikacji spoza głównego wydania przenieść i wykończyć swoje dzieła na nową platformę. KDE 4.0 działa, lecz coś może się sypnąć, lub czegoś może brakować. Z kolejnymi wydaniami będzie coraz lepiej, a osiągnięcia programistów firmy Trolltech i tych pracujących nad KDE wyjdą na jaw w pełnej okazałości :).