Przykład: (zamknięty) program Lex Polonica – jedyny tego typu program na rynku zawierający skatalogowane polskie prawo; licencja dostarczana na fizycznym nośniku (USB) celem zabezpieczenia przed kopiowaniem i uruchamianiem jednocześnie na wielu maszynach. Cena: kilka tysięcy złotych za licencję na jedną maszynę bez prawa do aktualizacji. Powód ceny? Jedyne takie rozwiązanie na rynku, producent może zarobić na nim dowolnie dużo, podyktować dowolną cenę. Sama treść ustaw, kodeksu karnego itp. jest w pełni otwarta i dostępna na stronach rządu.

W ten sposób działa otwarte oprogramowanie – dostarcza otwartą treść (kod) w zamkniętej, płatnej obudowie (gotowa dystrybucja), dzięki czemu umożliwia wprowadzanie koniecznych zmian, a jednocześnie nie działa toksycznie na rynek oprogramowania. I ten – czysto finansowy – aspekt jest podkreślony w artykule bardzo wyraźnie. Dziękuję jeszcze raz.

Moim zdaniem artykuł zbyt surowo potraktował Linusa. Tak naprawdę dopiero odkąd pojawił się Linux Wolne Oprogramowanie stało się popularne. Poza tym Linus jest pragmatykiem, wiadomo żeby FLOSS się rozwijało potrzebne są pieniądze, a on wiedział jak je znaleźć.

Cały ten konflikt OSI vs. FSF jest za bardzo rozdmuchany, Otwarte Oprogramowanie jest zawsze jakoś związane z Wolnym Oprogramowaniem, więc nie ma co się martwić powoli, ale skutecznie idee FSF się popularyzują, a to jest najważniejsze. Cierpliwości :)

ak47:

Jądro Linux powstał jako zabawka. Później dołaczało do niego kilka osób. Następnie na podstwie jądra stworzono system. A na bazie sytemu powstało jeszcze więcej projektów. Więc skąd GNU?

No nie zna się historii. Projekt GNU rozpoczął się w 1983. Chodziło o stworzenie wolnego systemu operacyjnego jako odpowiedź na komercjalizację Unixa (GNU's Not UNIX — przypominam).

Potem długo, długo nic i dopiero w 1991 (czyli 8 lat poźniej!) zaczyna powstawać Linux.

To chyba wyjaśnia, gdzie jest GNU i kto wymyślił tworzenie tego całego systemu operacyjnego. Mówić, że na podstawie jądra Linux stworzono system i pomijanie GNU to co najmniej przesada.

Oto co pisze R. Stallman (http://www.gnu.org/gnu/linux-and-gnu.pl.html):

Większość projektów wolnego oprogramowania ma na celu rozwój konkretnego programu do konkretnych zadań. Na przykład, Linus Torvalds zamierzał napisać zbliżone do uniksowego jądro, Donald Knuth zamierzał napisać program do formatowania tekstu (TeX), a Bob Scheifler — rozwinąć system okien (system X Window). [...]

Projekt GNU nie był, i nie jest, przedsięwzięciem mającym na celu powstanie konkretnych pakietów programowych. [...] Celem Projektu GNU było skonstruowanie kompletnego wolnego systemu uniksowego: GNU.

Wiele osób wniosło istotny wkład w wolne oprogramowanie tego systemu i wszyscy oni zasługują na uznanie. Jednak przyczyną tego, że jest to zintegrowany system, a nie tylko zbiór przydatnych programów, jest fakt, że Projekt GNU zamierzał zrobić system.

Jak widać, przejawia się tu koncentracja na projekcie. Na przedsięwzięciu stworzenia systemu — właśnie takiego, którego wszyscy teraz używamy.

Linus "stworzył" jądro systemu. Zrezygnował z idealistycznego mikrojądra na rzecz łatwiej debugującego się i w efekcie łatwiejszego w rozwoju jądra monolitycznego.

RMS natomiast odstawił prace nad idealistycznym mikrojądrem, bo było one bardzo trudne i zają się budowaniem innych niezbędnych narzędzi do działa systemu.

Zauważcie jak widać tutaj wpływ różnic pomiędzy idealistycznym wolnum oprogramowaniem i bardziej praktycznym otwartym oprogramowaniem.

jak pisał hills

były to dwa niezależne ośrodki, z których wyszła idea stworzenia tego systemu operacyjnego.

połączono jajko Linusa i narzędzia GNU i z tego wyszedł nam system operacyjny. Patrząc teraz na to wydaje mi się, że nazwa GNU/Linux będzie najbardziej odpowiednia :)

Jądro Linux powstał jako zabawka. Później dołaczało do niego kilka osób. Następnie na podstwie jądra stworzono system. A na bazie sytemu powstało jeszcze więcej projektów. Więc skąd GNU?

Próbujecie na siłę wrzucic sam system do gnu chociaż sam sytem gnu nie jest :). Zobaczcie ile jest dystrybucji zgodnych z wytycznymi FSF.

Przykład. Zaczynam pisać program, który nazwałem X. Następnie moją inicjatywę zauważa i przyłącza się do niej jedna, dwie, sto osób. Zaczynają pisać własne składniki tego programu, moduły albo części podmieniające to, co stanowi jego sedno. Nadają tym składnikom własne nazwy — to naturalne, że jeśli się coś tworzy i o tym wiele rozmawia, rozprowadza to wśród innych, chce się to jakoś nazywać.

I teraz co? Czy znaczy to, że tak złożoną całość, program X należy przemianować na nazwę tego składnika, który jest w nim nieodłączny albo zajmuje najwięcej miejsca, kodu?

Niekoniecznie. Dlatego że nazwa X nie służy jedynie nazwaniu składników, ale samej idei, inicjatywy, projektu, który czemuś służy. Inne osoby, które w tym uczestniczą, przyłączają się do tego projektu, współtworzą go, nie nadają mu zupełnie nowych założeń, a skoro tak, tzn. że wciąż można ten projekt zidentyfikować jako X, niezależnie od tego, że wszystkie jego składniki zostały już wymienione na lepsze. Ileż to już jest programów, które przepisano na nowo, w zupełnie innym języku programowania, a jednak zachowują swoją dawną nazwę.

Powyższe stanowi kolejny argument za nazwą GNU/Linux. Z historycznego punktu widzenia, były to dwa niezależne ośrodki, z których wyszła idea stworzenia tego systemu operacyjnego.

Jak dla mnie tak samo jak Linus nie docenia wkładu FSF tak samo duza część osób przecenia wkład FSF w obecny rozwój Linuksa jako systemu. To nie ci wielcy ludzie jak Torvalds czy Stalman tworzą juz Linuksa czy Gnu/Linuksa, ale setki tysięcy zapaleńców. Więc chociaż Ci wielcy ludzie, maja duży wkład to w stosunku do całości jest on marginalny. Poprostu lepiej by było jakby się przestali na ten temat wypowiadać i skończyc świetą wojne gnu czy nie gnu.

Po polsku to chyba "anonsującą" albo "ogłaszającą"…

nazwa dystrybucji Linux / GNU/Linux -> nazwa dystrybucji OpenOS