Jedno zadanie – jedna procedura.

Otrzymamy wiele pojedynczych funkcji, mówiąc obrazowo „klocków”, z których każdy zapewni nam jakąś pojedynczą funkcjonalność. Kiedy jeden z klocków wymaga poprawy, nie ma sprawy – poprawiamy go, bądź też przepisujemy na nowo. Reszta kodu nawet się o tym „nie dowie”, byle klocek zapewniał identyczną funkcjonalność (i zgodność interfejsów programistycznych).

Zasada ta obowiązuje również w systemach operacyjnych. A już na pewno w rodzinie UNIX. Mówiąc nieco infantylnie, UNIX to kernel (silnik) tworzący środowisko (nie mylić ze środowiskiem graficznym…) i cała masa programików użytkowych – takich „klocków”, po jednym jako remedium na jeden problem. Kiedy mamy do rozwiązania problem złożony – z dostępnych „klocków” budujemy złożone rozwiązanie.

To brzmi jak reguła OOO – "One and Only One":)

> spotkałem się z określeniem “retronim”

"Retronym" ma inne znaczenie (nie znałem tego słowa, sprawdziłem w wikipedii) – w skrócie: nowa nazwa dla starej rzeczy lub pojęcia, gdy stara nazwa zaczęła oznaczać coś innego, przestała być wyróżniająca lub z innego powodu stała się niewłaściwa. Dla przykładu – "gitara klasyczna" (zamiast po prostu "gitara"), aby odróżnić od gitary elektrycznej.

Cóż, pewnie skończy się na "bakronimie" :-)

Sądzę też, że 30MB czy 50MB zużytego RAMu po uruchomieniu systemu nie jest w Linuksie wartością nieosiągalną w dzisiejszych czasach. Nawet z GUI czego dowodem jest choćby DSL.

Mój Slackware 11.0 po odpaleniu razem z Fluxboksem zajmował ok 47MB RAM – z KDE ok 64MB. DSL po uruchomieniu z Fluxboksem zajmuje 16MB RAM.

Podałem te dane tak informacyjnie.

1. @ Do-buntu:

Keyto, na koniec osobista uwaga. Za często posługujesz się popularnymi bzdetami. Mówienie o filozofii Linuxa, GIMP-a, pulpitu, czy jakiegokolwiek programu jest powszechnym błędem. To debilny slogan dla debili, a za takiego Cię nie uważam. W Linuxie jest tyle “filozofii”, co w filozofii Linuxa.

Naprawdę miło mi, że nie uważasz mnie za debila. To cieszy. Ale właściwie, dlaczego mówienie o filozofii Linuksa, czy czegośtam innego to slogan dla debili? Dlaczego Do-buntu? Rzuciłeś tę myśl jako oczywisty fakt, ale dlaczego?

A propos: RMS jest filozofem, Raymond jest filozofem. Oni tworzyli systemy, o których tu rozmawiamy. To jedna strona medalu.

Czy termin „filozofia” w pojęciach: „filozofia Linuksa”, „filozofia przyrody”, „filozofia analityczna” czy „filozofia starożytna” ma on to samo znaczenie? To druga strona medalu.

2. @ Do-buntu:

Dokonajmy wobec tego następującego porównania. Stawiamy obok siebie cztery komputery z czterema różnymi systemami operacyjnymi i oglądamy sobie na ekranach monitorów Debiana z GNOME-m, OpenBSD z KDE, Vistę z Aero i Maca z Aquą. Wymyślamy sobie Keyto-Demiurga, który z własnej siedziby czwartego wymiaru wsadza swe brudne łapsko w nasz realny trójwymiarowy świat i każdemu systemowi wyrywa jego “przyjazność” (określenie z reklam Microsoftu), czyli graficzną łatkę (po mojemu) lub funkcjonalność (po Twojemu, nawiasem pisząc można wyrwać coś materialnego, nie abstrakcyjnego).

Ciekawe, który z nich będzie potem nadawał się do dalszej pracy?

Każdy. Poważnie.

3. @ boromir:

System operacyjny składa się z z jądra i dodatkowego oprogramowania, które umożliwia używanie systemu przez użytkownika. Chyba nie chcesz nam wmówić, że kernel powinien obsługiwać linię komend, interfejs graficzny itd. Posuwając się dalej można wymagać by w kernel wbudowano OpenOffice.

Boromir – pozwól, że się pod tym podpiszę. To jest właśnie kwintesencja problemu.

4. @ kamyk & ufos:

Zdanie: “Niby nic w tym nadzwyczajnego, ale w roku 1969, kiedy owe wydarzenia biorą swój początek, komputer nie był zjawiskiem powszechnym. Nie było jeszcze komputerów osobistych, firm Microsoft, IBM czy Apple.” jest „trochę” bez sensu. Sam się zdrowo obśmiałem :) I oczywiście poprawiłem.

Na marginesie – kamyk, to twoje: “(…) firm Microsoft czy Apple, a IBM robił sumatory na korbkę.” jest świetne :)

I na zakończenie taka mała myśl – ludzie – wyluzujmy. Informację zawartą w artykułach każdy z nas – autorów – traktuje poważnie. Co do formy… teksty – jak ten – mają również służyć rozrywce. Takie mamy hobby – informatykę, komputery, systemy operacyjne, więc pisanie, czy czytanie o tym sprawia nam po prostu przyjemność. A, że dodatkowo niesie jakąś treść, to chyba dobrze, nie? Zaś czytając niektóre komentarze z ostatnich 2 miesięcy mam wrażenie, że niektórzy… tracą poczucie perspektywy.

Oczywiście przy zastosowaniu innych języków porównanie wielkości przez liczbę linii kodu jest trudniejsze, ale tak cz inaczej mówi w wiekszości przypadków o skali projektu. Wyjątkami mogą być projekty gdzie największym problemem jest wymyślenie algorytmu. Ale takie, oprócz specjalistycznych firm, zdarzają się rzadko. W 99% przypadków programowanie wygląda raczej jak kopanie rowów i można zastosować do niego podobne miary :)

"Niby nic w tym nadzwyczajnego, ale w roku 1969, kiedy owe wydarzenia biorą swój początek, komputer nie był zjawiskiem powszechnym. Nie istniały jeszcze komputery osobiste, firmy Microsoft, IBM czy Apple."

Z tego co mi wiadomo to w 1969 r. firma IBM obchodziła swoje 70te urodziny.

Chyba, że chodziło w tym zdaniu o fakt nieistnienia komputerów osobistych firm Microsoft, IBM czy Apple. To zdanie wymaga IMO korekty…

Pozdrawiam.

Ilość kodu zalezy od bardzo dużej ilości czynników między innymi:

a) komentarze jak często je piszecie i jak obszernie wyjaśniacie o co wam chodzi

b) od języka i co za tym idzie konwencji (np. java:

nagłówek

klamerka

piszemy ciało funkcji

można inaczej i tak długość tego samego kodu wacha się od 2 do 3 lini a można więcej można i mniej)

c)od umiejętności programisty (słyszajet o perl golfie?)

d) narzędzi jakich używa

I wycięte pół systemu graficznego, że chodzi tylko cmd.exe, PowerShell, Notatnik, Regedit i chyba mmc.

Dotyczy to wersji o nazwie "Core".

A gdyby Viście wyciąć Aero to by po prostu wyglądała jak Windows 2000, bo Aero to tylko nakładka (menedżer okien w sumie).