Uwaga: proszę podejść do tego JTZ z ostrożnością. Nieumiejętne posługiwanie się nim może narazić na szwank koleżeńskie układy z Kumplem 2.0 (Friend 2.0), a nawet zerwać je całkowicie. Równoczesne, by nie rzec hurtowe, zastosowanie tego poradnika w odniesieniu do wielu Kumpli 2.0 na raz, może dodatkowo zniszczyć Byt 4.5 (Life 4.5), co niechybnie skończy się wyobcowanym życiem zgorzkniałego Maniaka Komputerowego (geek).

Tekst jest kreatywnym tłumaczeniem felietonu HOWTO: Convert A Friend To Linux autorstwa naszego przyjaciela (2.0), Rami Taibaha.

Oczyszczenie

Przed przystąpieniem do nawracanie Kumpla 2.0 na Linuksa, należy przewartościować nieco nasze doczesne bytowanie. Jeśli przypadkiem mamy to już za sobą i żyjemy zgodnie z nową wykładnią, OK. Jeśli nie, trzeba będzie się “przekompilować”.

Co przez to rozumiem? Otóż, Szanowni Koledzy Maniacy, co tu dużo gadać, wszyscy posiadamy życie - jesteśmy Bytami. Podobnie jak system operacyjny, który posiada ciało - powłokę (ang. shell) i duszyczkę w postaci jądra (ang. kernel). Gdy chcemy zmienić zachowanie systemu przekompilowujemy ten ostatni. Było nie było, kernel może istnieć (czytaj żyć) samodzielnie, powłoka nigdy, nieprawdaż? Kompilujmy więc ponownie nasz Byt korzystając z nowych opcji (flags) -lessgeek (mniejmaniaka) and -moreoutgoing (większaotwartość). W ten sposób mamy szansę stać się znośniejsi dla Kumpla 2.0. Przejdźmy więc do kartoteki Byt i wykonajmy następujące polecenie:

sudo make install -lessgeek -moreoutgoing

Zajmie to trochę czasu, jak każda kompilacja. Oczywiście to, co tutaj opisuję, nie ma na celu przekształcenie Maniaków Komputerowych w kogoś innego! Broń Boże! Każdy z nas dumny jest przecież ze swej Maniakalności (ang. geekdom). To co chcę przekazać, to jedynie supozycja, by częściej wychodzić na świat, spotykać nowych ludzi, nawiązywać nowe znajomości i… nabierać wprawy w “obyciu”. W ewangelizacji Linuksa należy być taktownym - nic na siłę! Jeśli spotkamy się z brakiem zainteresowania nie naciskamy, są jeszcze inne grzybki w tym barszczu. A w osiągnięciu celu może pomóc wykonanie następujących poleceń systemowych:

sudo umount /media/geek1
sudo mkdir /media/social
sudo mount /dev/social1 /media/social

Po dłuższej lub krótszej chwili, gdy wszystko pójdzie jak trzeba, będziemy mieli zainstalowanych kilka wersji Kumpli 2.0 gotowych do nawrócenia.

Na szczęście powyższe kroki nie są w stanie uszkodzić lub zniszczyć naszego Bytu (na wszelki wypadek odpukać trzy razy w niemalowane drewno). W rzeczywistości raczej go wzmocnią, zwiększając przy okazji popularność Linuksa.

Przed Przemianą

Żarty na bok, wchodzimy w najbardziej krytyczny etap. Niepoprawne nawrócenie Kumpla 2.0 może zniszczyć Wasze społeczne węzły, a nawet gdyby nie, to z pewnością tak przenicuje obraz Linuksa na drugą stronę, że od tej pory będzie się Mu jawił jako system nieprzyjazny, skomplikowany i przeraźliwie archaiczny. Jeśli do tego dopuścimy, to źle się przysłużymy Linuksowi i jego społeczności, na dodatek ujemnie wpłyniemy na jego akceptację pośród innych użytkowników komputerów. Gadaniem można wypromować lub zniszczyć dowolny produkt, wierzcie mi, jestem sprzedawcą rynkowym.

Rozumiem, że świeżo upieczeni Linuksiarze bywają nadgorliwi i chcieliby nawracać kogo popadnie. Jeśli jednak nie wyprostujemy niektórych rzeczy wokół siebie, to w jaki sposób będziemy mogli prostować “problemy” innych osób? Nie tylko należy zaznajomić się z sieciami przewodowymi i bezprzewodowymi, drukowaniem, multimediami i wyświetlaniem, ale także posiąść praktyczną wiedzę w zakresie ich uruchamiania we własnym systemie. I jeszcze jedno, bardzo proszę, nie sprawdzajcie swych umiejętności na systemach Waszych znajomych!

Chociaż zabrzmi to odrobinę protekcjonalnie, muszę wyjaśnić jedną rzecz - nie jestem linuksowym guru czy geniuszem. W rzeczywistości moja wiedza obejmuje może z 10% tego, co oferuje w tym zakresie niesamowity świat Linuksa. Niemniej uważam, że podstawy mam opanowane.

Namaszczenie

Większość z nas orientuje się już jako tako kim są otaczający nas osobnicy, mający tzw. „zmysł techniczny”. Część z nich pozuje na profesjonalistów, inni sprawiają wrażenie, że są w stanie utopić się w łyżce wody. Ci ostatni powinni być natychmiast wykluczeni z zestawu „próbek przeznaczonych do nawracania”. Należy skupić uwagę tylko na tych osobnikach, którzy wykazują zainteresowanie i posiadają wiedzę wystarczającą do zanurzenia się w linuksowych wodach. Spośród wszystkich próbek należy wybrać 3 do 4 osobników, tzw. Kumpli 2.0 i przystąpić do nawracania.

Ewangelizacja

Jak już wcześniej powiedziałem, należy zawsze zachowywać się taktownie i nie narzucać. Nie wolno gadać na temat Linuksa jak dzień długi i szeroki, z pewnością macie w zanadrzu inne ciekawe tematy. Jeśli w trakcie rozmowy pojawi się techniczny temat, mówcie w jaki sposób Linux może to czy owo usprawnić, nigdy w odwrotnej kolejności. Nie należy obrażać się, gdy ktoś zwymyśla Linuksa od najgorszych. W takich chwilach należy spokojnie podjąć rzeczową dyskusję, wyjaśniając na chłodno nasz punkt widzenia, w końcu nie chcemy wyjść na fanatycznych bigotów, nieprawdaż?

Będąc linuksowymi Maniakami, dobrze znamy prawdziwy potencjał Linuksa, jego ogromne możliwości. Ale bądźmy szczerzy, większość tej wiedzy jest zbyt technicznie zaawansowana dla normalnych ludzi. Prawdopodobnie nie zaimponujemy Kumplowi 2.0 opowiadając mu o zaletach SSH. Szczęka też mu nie opadnie, gdy pochwalimy się, że mamy dostęp do kodu źródłowego, który możemy dowolnie przerobić na naszą modłę. Sprawy te są dla zwykłych śmiertelników zbyt skomplikowane, by mogły wywołać zainteresowanie.

Zamiast tego należy rozmawiać o rzeczach, do których Kumple 2.0 mogliby się odnieść. Na przykład bezpieczeństwo. Staje się ono problemem dla wielu śmiertelników, którzy zapewne doświadczyli “otwartości” programów M$. A jak wiemy, Linux ma w tej materii wiele do zaoferowania! Z pewnością dostrzeżemy uniesienie brwi u kilku rozmówców, gdy powiemy im, że u nas nie ma wirusów, robali, koni trojańskich i szpiegusków (ang. spyware), a nasze cenne zasoby nie są pożerane przez dodatkowe „suckery” w rodzaju programów McAfee i Nortona.

Ludzie bywają napaleni na przyciągające wzrok bajery. Prawdopodobnie faceci z Redmond tylko to brali pod uwagę wypuszczając Vistę, a i nawet to udało im się spartolić. Niech więc na pulpicie zajarzy Compiz! Wiem, wiem, że my Maniacy Komputerowi mamy to gdzieś, bo żre toto zasoby jak świnia gotowane grule, ale niech to będzie zainstalowane z wyłączoną opcją auto uruchamiania. Włączy się go, gdy trzeba będzie olśnić potencjalnego konwertytę. A gdy zakręci się kubikiem, pokiwa nim, pomniejszy lub pocieniuje okna, z pewnością Kumple 2.0 zatęsknią za kompaktami z Linuksem.

W sumie, niech się święci KISS! *) Czyli więcej buziaczków, a mniej techniki. I gadać o GUI, nie o CLI!

*) KISS - ang. Keep It Simple, Stupid, dewiza systemów UNIX (albo „pocałunek”).

Nawrócenie

Najważniejszą rzeczą w ewangelizacji Kumpla 2.0 jest rozpoznanie jego potrzeb w zakresie przetwarzania informacji. To pomoże opracować wstępny plan działania i dokładnie określić co trzeba będzie zainstalować. Bądźmy uczciwi. Jeśli Kumpel 2.0 jest graczem, powiedzmy mu, że gry są piętą achillesową Linuksa. Jeśli dostrzeżemy również inne ograniczenia, które mogą wpłynąć na wydajność, informujemy o tym od razu. NIE WOLNO NICZEGO UKRYWAĆ!!

Jeśli, albo „kiedy”, otrzymamy zgodę, przystępujemy do instalowania wszystkiego czego może potrzebować, także w przyszłości. Wszystko ustawiamy „pod” Kumpla 2.0. Prawdopodobnie będziecie to robić korzystając z linii poleceń, która z pewnością Kumpla 2.0 onieśmieli, ale postarajcie się mu spokojnie wyjaśnić, że wszystko co tutaj robicie można również wykonać za pomocą aplikacji okienkowych (Synaptic, Kuroo, Adepta, etc). A to, z czego teraz korzystamy wynika z naszych przyzwyczajeń. Nie zapomnijmy zainstalować i skonfigurować WINE’a, ale po kryjomu, nic o tym nie mówiąc Kumplowi 2.0. Niech wpierw “obmaca” i „przebada” otwarte aplikacje zanim zostanie mu objawiony ten mały Sekret.

Myśli Nieświęte

• Nie zostawiamy Kumpli 2.0 w rozpaczy samym sobie! Z pewnością wkrótce zadzwonią, gdy coś przestanie działać jak trzeba, albo by zadać jakieś ogólne pytanie. Umawiamy się na kolejne spotkanie w celu rozwiązania problemu, będzie to dobra okazja do spokojnego omówienia wszelkich nurtujących Go kwesti.

• Nie pomniejszamy znaczenia żadnego z Jego pytać lub działań. Jeśli pobierze plik EXE i pożali się, że nie chce działać, wyjaśniamy cierpliwie dlaczego tak jest, a następnie odsyłamy do menedżera pakietów i opisujemy jego działanie.

• Gdy już jesteśmy przekonani, że Kumpel 2.0 przyzwyczaił się do nowego środowisko, zachęcamy Go do przyjrzenia się linii poleceń, nadmieniając przy okazji jak jest potężne.

• Zachęcamy Go do używania Google’a!

• Zachęcamy do eksperymentowania pocieszając, że w razie czego jesteśmy pod ręką.

• Na koniec, działamy z wyprzedzeniem! Bierzemy inicjatywę w swoje ręce, nie czekamy na Jego telefon. Dzwonimy i pytamy czy ma jakieś problemy lub jakieś pytania.

Spróbowałem opisać swoje doświadczenia na niwie nawracania dodając trochę zabawnych (”it’s funny, laugh!”) sformułowań. Jak dotąd udało mi się w przeciągu dwóch lat szczęśliwie przekonać do Linuksa sześciu kumpli. Pominę przypadki mniej nieudane, było ich wiele więcej. Mam nadzieję, że tekst był interesujący, a jeśli macie Państwo jakieś uwagi czy pomysły - puste pola komentarzy czekają.

Tłumaczył: Crony 2.0