Czym jest Direct Connect?

Direct Connect łączy w sobie funkcje programu P2P i programu do czatowania. Użytkownicy tworzą społeczność wokół tzw. hubów, które są swego rodzaju serwerami umożliwiającymi wymianę wiadomości tekstowych i przesyłaniu plików. Jednym z najpopularniejszych klientów tej sieci stał się, udostępniony na zasadach Open Source, DC++

LinuxDC++? A cóż to takiego?

LinuxDC++ jest linuksowym portem programu DC++. Jest oparty na tym samym jądrze, co windowsowy pierwowzór, ale interfejs programu wykorzystuje bibliotekę GTK+.

Wchodzę w to! Czego potrzebuję?

Na dobry początek, będziemy potrzebowali spełnić takie zależności:

cvs
scons
build-essential
libgtk2.0-dev
libglade2-dev
zlib1g-dev
libbz2-dev
libssl-dev

Aby zainstalować je wszystkie naraz, wystarczy polecenie:

sudo apt-get install cvs scons build-essential libgtk2.0-dev libglade2-dev
zlib1g-dev libbz2-dev libssl-dev

Uwaga: Sam nie miałem tego problemu (podobnie jak autor oryginalnego HOWTO), ale zdarza się, że wymagana jest również paczka libglitz1-dev, żeby pkg-config prawidłowo wykrył GTK+ w Dapperze. Jeśli scons podczas sprawdzania obecności GTK+ wyświetli komunikaty o błędach, wydaj polecenie:

sudo apt-get install libglitz1-dev

Co teraz? Instalujemy?

Ponieważ jest to wersja alpha, nie możemy liczyć na oficjalne paczki dla naszej dystrybucji. Istnieje jednak możliwość zainstalowania najnowszej wersji ldcpp pobierając jego źródła przez CVS. Uruchom niżej wymienione polecenia w katalogu domowym, czy np. w katalogu, w którym trzymasz źródła innych programów, które kompilujesz:

cvs -d:pserver:anonymous@cvs.linuxdcpp.berlios.de:/cvsroot/linuxdcpp login
[kiedy zapyta o hasło, wciśnij enter, a dalej]

cvs -z3 -d:pserver:anonymous@cvs.linuxdcpp.berlios.de:/cvsroot/linuxdcpp \\
 co linuxdcpp

Czas na instalację (zmienną PREFIX możesz ustawić na dowolny katalog, niemniej jednak zalecanym jest /usr/local):

cd linuxdcpp
scons release=1 PREFIX=/usr/local
sudo scons install

To jak? Uruchamiamy?

Aby zainstalowany program uruchomić, wystarczy polecenie:

linuxdcpp

Uwaga: Jeśli po wydaniu wyżej wymienionego polecenia otrzymasz kilka informacji o błędach, a sam program będzie działał jak w zwolnionym tempie, wyłącz Assistive Technology Support (System->Preferences->AST).

Rys.1 LinuxDC++ w akcji

A nowe wersje?

CVS ma to do siebie, że można za jego pomocą źródła co jakiś czas uaktualnić:

cd /ścieżka/do/miejsca/ze/źródłami/programu
cvs update -d

Po tym wystarczy wydać ponownie polecenia dotyczące instalacji.

Nie podoba mi się! Chcę usunąć!

Aby odinstalować LinuxDC++:

cd /ścieżka/do/miejsca/ze/źródłami/programu
sudo scons -c install

Po tym możesz też spokojnie usunąć katalog ze źródłami programu.

Garść linków:

• Oryginalna wersja tekstu – HOWTO: Install LinuxDC++ (EN)
• Oficjalna strona LinuxDC++ (EN)
• Oficjalna wiki LinuxDC++ (EN)
• Miejsce na zgłaszanie błędów wykrytych w LinuxDC++ (EN)
• O Direct Connect (PL)
• Mój blog, z którego pochodzi to tłumaczenie (: (PL)

Alternatywy dla APTa

Całkiem niedawno pisałem o problemach jakie sprawiać może (i jak można to ew. obejść) nowa funkcja w Apt-getcie, autoremove. Pojawia się pytanie, czym więc zastąpić Apt-geta? Pierwszym programem, który przychodzi mi na myśl (zdaje się, że nie tylko mnie ;)) jest Aptitude, ale czy jest to jedyna alternatywa? Otóż nie.

Wajig to – za serwisem DebianUsers – uniwersalne narzędzie dla administratora systemu Debian. Jeśli Debian to i Ubuntu.

O Wajigu

Wajig jest skryptem napisananym w pythonie i jest nakładką na najczęściej używane polecenia w systemach Debian oraz Debian-based: dselect, deity, deity-gtk, aptitude, apt-get, dpkg, gnome-apt czy apt-cache. Pozwala więc zarządzać wszystkim, co związane z instalacją/usuwaniem/itd. pakietów z poziomu jednego polecenia. Jak bardzo wygodne jest to w codziennym użytku pisać chyba nie muszę (;

Instalacja

Instalacja Wajiga sprowadza się do wydania komendy:

sudo apt-get install wajig

Proste? Proste.

Graficzna nakładka

Niektórzy użytkownicy lubią graficzne nakładki. Wajig instaluje się od razu z własną, o nazwie Gjig.

Rys 1. Gjig – graficzna nakładka na Wajig

Przyznam się, że obsługa graficznej nakładki mnie przerosła. Albo nie umiem albo coś nie gra tam do końca tak, jak powinno. Zresztą, odwykłem całkowicie od korzystania z graficznych rozwiązań typu Synaptic czy inny Adept.

Chwytam. Co teraz?

Jak więc od dziś wygląda aktualizacja systemu?
Kiedyś, np.:

sudo apt-get update
sudo apt-get upgrade
sudo apt-get dist-upgrade

Teraz:

wajig dailyupgrade

Ja się już przestawiłem. Polecam! (:

Przydatne Linki:

• Oficjalna strona Wajiga
• Opis programu, instalacji oraz podstawowych funkcji w serwisie DebianUsers.pl
• Lista przydatnych poleceń wraz z opisem zastępników, również dla dystrybucji opartych o pakiety RPM

Rys.1 Mesk w akcji

Autor: Hadret
Korekta: michuk, t_ziel

Pisząc klony, naprawdę miałem na myśli to:

• Wzorowane na Winampie: XMMS, BMPx, Audacious
• Wzorowane na iTunes: Rhtyhmbox, Banshee, Quod Libet (Listen)
• Jest jeszcze Exaile!, GTK-owska odpowiedź na QT-owskiego Amaroka, której jeszcze trochę brakuje do oryginału, ale przynajmniej wprowadziła lekki powiew świeżości.

Gdzie lokuje się na tej liście Mesk? No cóż, można by go uznać po prostu za kopię Foobara (i tak w dużej mierze jest). Postaram się jednak pokazać, że w tej aplikacji jest potencjał na wiele więcej niż tylko podrabianie windowsowego prekursora.

Instalacja

Zachęcony zrzutami na jego stronie, postanowiłem pobrać źródło z SVN. Niestety, w chwili pisania raportu, nie udało mi się połączyć z serwerem i dostawałem komunikat zwrotny o treści – svn: Unknown hostname ‘markaye.nicfit.net’. Pobrałem więc najnowszą dostępną wersję opatrzoną numerem 0.2.1 i nazwą kodową Meat Puppets ;-) Pobrany plik wrzuciłem do katalogu, w którym trzymam różnego rodzaju programy, które instalowałem ze źródeł (tak, bym mógł je w każdej chwili bezporoblemowo odinstalować) i rozpakowałem go wydając polecenie:

tar xzf mesk-0.2.1.tgz

Zaraz potem przedostałem się do nowo-utworzonego katalogu i włączyłem sobie plik README, żeby dowiedzieć się co i jak.

cd mesk-0.2.1
gedit README

Zerknąłem jakie ma wymagania do prawidłowej instalacji i działania

* Python 2.4
* eyeD3 0.6.10
* pygtk 2.8
* gst-python 0.8
* librsvg (for SVG image support)

i wydałem polecenie w konsoli

sudo apt-get install python2.4 python2.4-dev python2.4-eyed3 \\
python-gtk2 python-gtk2-dev librsvg2-2 librsvg2-dev python-gst0.10

(odnosi się do dystrybucji Ubuntu 6.06 LTS Dapper Drake ze środowiskiem graficznym GNOME i przy założeniu, iż zainstalowane są kodeki multimedialne). Później już standardowo:

./configure
make
sudo make install

Instalacja za nami ;)

Użytkowanie

Ponieważ uruchamiałem program z konsoli, wydając polecenie

mesk

aby śledzić ewentualne komunikaty o błędach, nie jestem pewien, czy po instalacji został utworzony skrót z odpowiednią ikonką w menu. Zdaje mi się, że tak jest, ale głowy nie dam sobie za to urwać ;-)

Rys.2 Pierwsze uruchomienie

Osobiście nie lubię wyskakujących wskazówek w programach, z których korzystam, więc od razu odznaczyłem tę opcję.

Rys.3 Opcje programu

Menu opcji posiada póki co dokładnie dwie wtyczki (należy mieć na uwadze, iż jest to bardzo świeży projekt). Jedna odpowiedzialna jest za zmianę statusu w komunikatorze internetowym Gajim (z którego korzystam ;-P),

Rys. 4 Integracja z Audioscrobblerem

druga zaś integruje się z Audioscrobblerem, dzięki któremu można np. wyświetlać aktualnie odtwarzaną muzykę w serwisie Last.fm.

Rys.5 Wygląd kompaktowy

W opcjach widoku, można ustawić sobie by Mesk był jeszcze bardziej kompaktowy.

Rys.6 Program w działaniu

W działaniu odtwarzacz prezentuje się bardzo zgrabnie. Podoba mi się sposób wyświetlania list (tak, liczba mnoga), a także możliwość zmiany ich nazwy.

Rys.7 Kolejkowanie utworów

Rys.8 Kolejkowanie utworów

Jak na porządny odtwarzacz przystało, posiada również funkcję kolejkowania utworów ;-)

Rys.9 Przenoszenie utworów

Rys.10 Przenoszenie utworów

Bardzo proste i intuicyjne jest przenoszenie utworów z jednej listy do drugiej.

Rys.11 – Ustawianie utworu na liście

Utwory można również dowolnie sobie przenosić i ustawiać wedle życzenia.

Czego jeszcze brakuje?

Oczywiście tym, czego brakowało mi najbardziej i ostatecznie powstrzymało mnie przed odrzuceniem Quod Libeta, z którego korzystam aktualnie, jest brak możliwości minimalizacji programu do obszaru powiadamiania (system tray). Mesk nie integruje się również z zewnętrznymi odtwarzaczani multimediów (jak iPod czy iRiver) i dość kiepsko radzi sobie z bardzo dużymi listami utwórów. Sam interfejs programu sprawia wrażenie jeszcze niedopracowanego, jednakże, jak wspominałem wcześniej, jest to jeszcze wczesna faza rozwojowa.

Podsumowanie

Mesk zrobił na mnie bardzo pozytywne wrażenie, przede wszystkim ze względu na sposób prezentacji list. Z programów testowanych przeze mnie dotychczas, ten najbardziej zbliżony jest do Foobara i pozostaje mieć nadzieję, iż taki stan rzeczy nie zmieni się w dalszych wersjach programu – czego sobie i Wam życzę ;-)

Artykuł został oryginalnie opublikowany na blogu Hadreta.
Przed publikacją na jakilinux.org przeszedł drobne modyfikacje, za wiedzą i zgodą autora.

Linki

• Mesk – strona domowa
• Projekt Mesk na GnomeFiles.org
• Blog Hadreta