W 2005 r. przy okazji wymiany części komputerów zlikwidowałem AMIPRO i TAG – wdrożyłem OpenOffice. Na poczatku był wielki krzyk – ale dzięki mojej cierpliwości przeszkoliłem pracowników i z czasem przekonali się do tego edytora oraz arkusza kalkulacyjnego. Najbardziej zadowoleni byli Ci co nie mieli żadnego rozbudowanego edytora, pisma pisali w Wordpadzie. Pakiet MS Office mam obecnie zainstalowany na 20% stanowisk – tam gdzie wysyłane są sprawozdania do instytucji nadrzędnych lub jest kontakt z klientem zewnętrznym.

Od wersji 2.0 w górę pakiet OpenOffice jest naprawdę OK – do pracy w biurze z powodzeniem wystarczy.

Kwestia opłacalności rozwijania oprogramowania na własne potrzeby to dość złożona sprawa.

Zastanawia mnie tylko, dla czego tak duży wpływ na podejmowanie decyzji (praktycznie jakichkolwiek) mają osoby nie będące w linii decyzyjnej.

Podam taki przykład

- Zainstalowałem w pewnej firmie OpenOffice, przeszkoliłem ludzi. Po pewnym czasie, większość już się przyzwyczaiła i całkiem dobrze im szło. Wreszcie zatrudniono dwie nowe pracowniczki i … Od razu powiedziały, że nie będą pracować na "czymś takim" bo one wydały własne pieniądze na szkolenia z MS Office i tylko na tym będą pracowały. Kilka dni później na wszystkich komputerach już były z Redmont. Oczywiście pirackie, bo jak szef zobaczył ich cenę to zbladł. Podziękowałem firmie, i nie ukrywam, że przez pewien czas korciło mnie ich podkablować, ale niech kiszą się we własnych sosach.

To ja się pytam, jeżeli zatrudnię się w firmie autobusowej i zacznę marudzić, że dotychczas jeździłem autobusami np NEOPLAN i nie będę pracował na np Ikarusach, to szefostwo kupi mi nowy pojazd czy poszuka innego kierowcy?

Takich kwiatków znam więcej i powinienem się przyzwyczaić, to jednak ciężka cholera mnie dopada, jak słyszę niektóre osoby marudzące tylko dla tego, że ikonka w programie ma pogrubioną literkę "A" zamiast jako to jest w cywilizowanych rozwiązaniach "B".

Wdrożeniowcom, głęboki ukłon, nie za odwagę, a za cierpliwość – a może to urząd ma szczęście posiadać kompetentnych i porządnych pracowników. Tak czy inaczej, "wielki szacun" jak mawiają młodzi.