Exaile to wspaniała aplikacja do odtwarzania muzyki w środowisku GNOME. Jest ciągle dość nowa, dlatego mało się o niej mówi, a co za tym idzie - mało się o niej słyszy. Ponieważ używam tej aplikacji od pewnego czasu i uważam, że jest najlepszym programem tego typu - chciałbym Wam ja przedstawić na łamach tego wortalu.

Spis treści:

1. Wstęp
2. Instalacja Exaile
3. Interfejs programu
4. Funkcjonalność
5. Wtyczki
6. Sztuczki i kruczki
7. Zakończenie

0. Wstęp

Muzyka fascynowała człowieka od zawsze. Już starożytne plemiona budowały pierwsze, nieskomplikowane instrumenty muzyczne. Pierwotne brzmienia z pewnością nie mogą się równać z tymi, których obecnie codziennie słuchamy, jednak wtedy były bardzo cenione. Dzięki temu muzyka powoli zaczęła coraz bardziej wkraczać w codzienność homo sapiens. Minęło wiele lat, aż w końcu nastały czasy, w których życie bez muzyki nie istnieje. Każdy z nas słucha muzyki, wybranej przez siebie według własnego gustu, uznania. Robią to także i linuksowcy. Ten artykuł kieruję do Was, Czytelnicy, abyście zaznajomili się z Exaile - bardzo dobrą aplikacją muzyczną. Uważam, że jest godna zainteresowania. Postaram się poprzeć tę tezę kilkoma argumentami.

1. Instalacja.

Pomimo tego, że o Exaile nie słychać zbyt wiele w naszym kraju, to program ten jest znany użytkownikom innych państw. Jest to dosyć popularna aplikacja i znajduje się już w większości repozytoriów.

a) Instalacja w systemie Ubuntu GNU/Linux

Na początku należy uruchomić narzędzie Dodaj/Usuń… z menu, tak jak przedstawia poniższe zdjęcie:

W nowo otwartym oknie, w polu wyszukiwania, wpisujemy nazwę poszukiwanego przez nas programu - Exaile. Następnie przy pozycji tej aplikacji stawiamy haczyk i klikamy na przycisk Zastosuj zmiany (w starszych wersjach Zastosuj):

Po pobraniu pliku instalacyjnego, Exaile zostanie automatycznie zainstalowana.

b) Instalacja w innych dystrybucjach

Chcąc zainstalować Exaile w swoim systemie, różnym od Ubuntu GNU/Linux, powinieneś uruchomić menedżer pakietów Twej dystrybucji i pobrać przy jego pomocy paczkę. Menedżerem pakietów jest np. Synaptic.

c) Instalacja ze źródeł

Jeśli w repozytorium Twojej dystrybucji nie znajdujesz pakietu Exaile, musisz samodzielnie skompilować program. Źródła aplikacji pobieramy stąd na Pulpit. Następnie otwieramy terminal i wpisujemy

cd ~/Desktop

tar xfvz exaile_0.2.13.tar.gz

cd exaile_0.2.13

make

sudo make install

Z racji tego, że Exaile korzysta z funkcji Firefoksa, musi on być zainstalowany w systemie. Przy kroku instalacji opisywanej aplikacji muzycznej mamy do wyboru trzy niestandardowe opcje. Przydadzą się one jedynie zaawansowanym użytkownikom, którzy używają innych niż standardowe ścieżek do programów i bibliotek.

Zmienne środowiskowe przyjmowane przez “make install” to:

FIREFOX

Ścieżka do katalogu, w którym zainstalowany jest Ognisty Lisek. Domyślnie: /usr/lib/firefox

LIBDIR

Katalog z bibliotekami, który zostanie dodany do PREFIX. Domyślnie: /lib

PREFIX

Prefix instalacji. W podkatalogu tej ścieżki zostaną utworzone pliki programu Exaile. Domyślnie ta wartość przyjmuje postać: /usr/local

Przykładowo jeśli Firefox jest zainstalowany w /usr/lib/xulrunner, możemy uruchomić “make install” w następujący sposób:

% FIREFOX=/usr/lib/xulrunner make install

2. Interfejs

Sam program Exaile ma przypominać program pisany z użyciem bibliotek Qt, z przeznaczeniem do środowiska graficznego KDE, zwany Amarok. Zatem interfejs tych dwóch programów jest dość podobny. Tak wygląda interfejs programu Amarok:

A tak domyślne okno programu Exaile:

Sami musicie przyznać, że są podobne. Amarok jest pionierem wśród odtwarzaczy muzycznych na systemach rodziny GNU/Linux. Jednak dla wielu użytkowników środowiska graficznego Gnome problem stanowi to, że jest on pisany pod Qt. Ładowanie dwóch ogromnych bibliotek do pamięci RAM nie jest zbyt efektywne. Nie robię tak nawet ja, pomimo tego, że mam dużą ilość pamięci nietrwałej. Postaram się teraz opisać sposób poruszania się po Exaile.

a) Wyszukiwanie plików w kolekcji

W górnym, lewym rogu okna aplikacji znajduje się wyszukiwarka. Umożliwia ona przeszukiwanie biblioteki utworów, o której będzie więcej w dalszej części artykułu. Z listy wyboru można wybrać opcję wyszukiwania według Wykonawcy, Albumu lub Gatunku. Z tym ostatnim często jest problem, gdyż wiele plików mp3 nie posiada w swej strukturze taga, zawierającego informacje dotyczące gatunku danej piosenki.

Tak wygląda wyszukiwanie według Autora:

Tak według Albumu:

A tak według Gatunku:

Oczywiście Molesta nie jest grupą heavy-metalową. Dostrzegamy tutaj po prostu błędne otagowanie utworu, co zdarza się dość często, dlatego nie polecam wyszukiwania według gatunków (podając nazwę gatunku).

b) Zarządzanie playlistą.

Istnieją dwa sposoby na dodawanie utworów do obecnie słuchanej listy. Z lewego menu, w którym zawarte są wszystkie lub tylko wyszukane przez nas utwory czy albumy, wybieramy jeden z nich i albo klikamy na niego dwa razy, co spowoduje dodanie do playlisty, albo też przeciągamy go na playlistę. Tutaj ukazuje się zaleta Exaile. W domyślnym dla Ubuntu odtwarzaczu plików audio - Rhythmboksie - dwukrotne kliknięcie na Album powodowało wyczyszczenie dotychczasowej playlisty i zastąpienie jej nową. Dzieje się tak ze względu na to, iż Rhythmbox ma całkiem inną budowę, co jest, moim zdaniem, wadą tego programu. Koncepcja Exaile i Amaroka lepiej sprawdza się “w praniu”.

Drugą zaletą Exaile jest to, iż możemy dowolnie układać kolejność ścieżek na playliście, w przeciwieństwie np. do Rhythmboksa. Zmiana kolejności polega na prostym przeciągnięciu utworu wyżej lub niżej.

Istnieje kilka ciekawych opcji dotyczących utworów na playliście, które ukazują się po kliknięciu na pozycję listy prawym przyciskiem myszy. Ukazuje się wtedy menu takie jak na rysunku:

Opcja “Przełącz stan zakolejkowania” polega na tym, iż dany utwór, po pierwszym utworzeniu, zostanie zapętlony jednorazowo, tzn. odtworzony jeszcze jeden raz, po czym normalnie odtworzy się drugi utwór. Funkcja Przełączanie: Zatrzymaj odtwarzanie po danej ścieżce, zatrzymuje odtwarzanie playlisty po zakończeniu odtwarzania wskazanej ścieżki. Ta funkcja wbrew pozorom ma sens. Wyobraźmy sobie sytuację, gdy mamy album, w którym jest dużo utworów. Chcemy przesłuchać tylko połowę albumu - nasze ulubione “kawałki”. Dużo wygodniejsze jest użycie w tym miejscu tej funkcji, niż standardowe kasowanie drugiej połowy utworów z playlisty. Przesuwając kursor na pozycję Usuń uzyskamy jeszcze trzy opcje. Usuń z listy powoduje usunięcie utworu z playlisty. Blacklist Track jest ciekawą, użyteczną funkcją. Powoduje blokowanie danego utworu, tzn. uniemożliwia dodanie go do playlisty. Przydaje się to, gdy na albumie znajduje się kilka utworów, których nienawidzimy. Wystarczy dodać te nielubiane do Blacklist Tracka i przy kolejnym dodawaniu do playlisty Albumu lub Wykonawcy niechciane przez nas utwory nie pojawią się. Funkcja Delete Track odpowiada za usunięcie danego utworu z dysku. Wyczyszczenia całej playlisty dokonuje się poprzez kliknięcie na krzyżyk przy nazwie danej playlisty:

Poniżej playlisty znajduje się pasek do sterowania odtwarzaniem listy:

Wyszukiwarka odpowiada za wyszukiwanie utworów na liście. Znajdują się tutaj także opcje m.in. wielokrotnego odtwarzania listy (Powtarzanie). Myślę, że pozostałych opcji nie muszę tłumaczyć, gdyż ich znaczenie jest oczywiste.

3. Funkcje

a) Biblioteka utworów

W omawianej przeze mnie aplikacji biblioteka utworów została nazwana Kolekcją. Zarządzanie nią jest bardzo proste. Funkcjonalność tej opcji jest zwiększona również przez to, iż nie musimy mieć jednego miejsca, w którym trzymamy swą kolekcję. Możemy mieć ich kilka i dodać je do menedżera. Do menedżera dostajemy się po wybraniu z menu Edit -> Menedżer kolekcji, tak jak pokazano na rysunku:

Z nowo otwartego okna należy wybrać opcję Dodaj , a następnie wybrać swój folder z muzyką, poprzez kliknięcie go myszą i naciśnięcie przycisku Dodaj w prawym dolnym rogu okna:

Po wykonaniu tej operacji zawartość okna Menadżera kolekcji powinna ulec zmianie:

Należy teraz wybrać opcję Zastosuj, co spowoduje zamknięcie Menedżera i przeszukanie biblioteki naszych utworów. Informacja o tym zostaje wyświetlona w pasku statusu:

Możliwe jest także ustawienie opcji dotyczącej auto skanowania folderów dołączonych do biblioteki utworów. By się tam dostać, musimy wybrać z menu pozycję Edit -> Preferencje, a z nowo otwartego okna kliknąć w Ogólne - Kolekcja, tak jak pokazano na rysunku:

Opcja auto skanowania jest bardzo przydatna i polecam ją każdemu. Jeśli jednak mamy troszkę starszy komputer, to można tę funkcję wyłączyć poprzez wpisanie zera zamiast domyślnej wartości. Kiedy będziemy potrzebowali przeskanować foldery biblioteki w poszukiwaniu nowych utworów, wystarczy wybrać z menu opcję Narzędzia -> Wczytaj kolekcję ponownie, tak jak na zdjęciu:

b) Playlisty

Playlisty są oczywiście domyślnie obsługiwane w Exaile. Mało tego, są one automatycznie tworzone przez program. Do Playlist dostajemy się poprzez kliknięcie na zakładkę Listy odtwarzania, po lewej stronie programu. Wygląda to tak:

Zwróćmy uwagę na kategorię Playlist Built In. Top 100 to 100 naszych ulubionych utworów. Highest Rated to utwory, które oceniliśmy najlepiej. Most Played to utwory, które odtwarzaliśmy najczęściej. Natomiast Least Played to utwory odtwarzane najrzadziej. Z kolei Rating > 5 to utwory oceniane powyżej piątki,a Rating < 3 to utwory oceniane poniżej trójki. Newest 100 to sto najnowszych utworów dołączonych do naszej biblioteki utworów. Random 100 to sto losowo wybranych utworów.

Wydaje mi się jednak, że ważniejsza będzie dla nas opcja tworzenia własnych playlist. Nie jest to trudne. Można to zrobić na dwa sposoby. Pierwszy to kliknięcie prawym przyciskiem myszy na Własne listy w karcie Listy odtwarzania i wybranie z menu pozycji Dodaj listę odtwarzania, tak jak pokazano na rysunku:

W nowo otwartym oknie wystarczy wpisać nazwę nowej playlisty i kliknąć OK.

Drugi sposób polega na utworzeniu nowej playlisty z utworem bądź utworami w niej zawartymi. Chcąc tego dokonać wystarczy kliknąć prawym przyciskiem myszy na dowolny element symbolizujący utwór lub utwory w naszej bibliotece. Można kliknąć na pozycję na liście odtwarzania bądź na pozycję Wykonawcy, Albumu, Gatunku na liście wyszukiwania. Z nowo otwartego menu należy wybrać opcję Dodaj do listy odtwarzania -> Nowa lista odtwarzania, tak jak na rysunku:

Możemy już wybrać z pozycji List odtwarzania naszą playlistę i odtworzyć ją:

Poszczególne utwory możemy dodawać poprzez kliknięcie prawym przyciskiem myszy na dowolną pozycję i dodanie jej jak poprzednio lub poprzez przeciągnięcie danej pozycji z listy odtwarzania w miejsce playlisty na karcie Listy odtwarzania. Obie opcja wydają się nieporęczne. Rzeczywiście, przeciąganie czy dodawanie utworów jeden za drugim jest męczące. Na szczęście w Exaile możemy korzystać ze skrótów CTRL + A (zaznaczenie wszystkich pozycji na liście odtwarzania) oraz możemy zaznaczyć kilka utworów naraz, klikając każdy kolejny z przytrzymanym klawiszem Control.

c) Obsługa płyt CD-Audio

W Exaile istnieje opcja odtwarzania płyt CD-Audio. Aplikacja ta nie odtwarza płyt automatycznie, co jest zaletą, gdyż możemy wsadzić płytę, nie przerywając odtwarzania utworów z listy odtwarzania. Chcąc odtworzyć płytę CD-Audio musimy wybrać z menu Plik -> Otwórz płytę, tak jak na obrazku:

Po wybraniu tej operacji wyświetli się nowa lista odtwarzania zawierająca utwory z płyty:

Możliwe jest, że posiadamy dwa napędy. Kiedy płyta nie chce się uruchomić, należy albo wsadzić płytę do drugiego napędu, albo zmienić opcję w programie. To drugie możemy zrobić poprzez wybranie z menu Edit -> Preferencje. Z nowo otwartego okna wybrać pozycję Zaawansowane i w obszarze Urządzenie CD wpisać ścieżkę do swojego napędu. Najczęściej będziemy musieli zmienić wartość

/dev/cdrom

na

/dev/cdrom1

Jeśli nie znamy ścieżek do naszych napędów to warto zajrzeć do katalogu /dev i zorientować się w sytuacji:

d) Obsługa Last.fm

Jak na nowoczesny program muzyczny przystało - nie mogło zabraknąć opcji połączenia z Last.fm. Konfiguracja tej opcji jest bardzo prosta. Ogranicza się jedynie do podania loginu i hasła. W celu konfiguracji Last.fm musimy się udać do Konfiguratora. W tym celu z menu wybieramy Edit -> Preferencje, a z nowo otwartego okna Ogólne - Last.fm. W tym miejscu podajemy swoje dane, po czym klikamy OK i już możemy się cieszyć z funkcji Last.fm.

Jak wiemy - Last.fm zbiera informacje na temat tego, jakiej muzyki słuchamy. Exaile jest bardzo sympatyczne, gdyż informuje nas o tym, iż łączy się z Last.fm w celu podania informacji o słuchanych przez nas utworach:

e) OSD

OSD to małe okienko wyświetlające się, gdy następuje przejście do następnego utworu. W celu konfiguracji OSD wchodzimy do Konfiguratora poprzez wybranie z menu Edit -> Preferencje, a później Ogólne - Powiadamianie.

Większości opcji nie muszę tłumaczyć. Warto jednak zaznaczyć, iż OSD możemy dowolnie przesuwać po ekranie i zostanie ono w tym miejscu, w którym je zostawiliśmy. To bardzo ciekawa opcja, gdyż nie trzeba ręcznie wpisywać pikseli, od których pojawi się Powiadomienie. W opcji “Wyświetlaj tekst” możemy wpisać cokolwiek:

Oczywiście OSD ma za zadanie umilać pracę i wyświetlać potrzebne nam informacje o utworze. Dlatego stworzono kilka tagów, które możemy dowolnie umieścić w tej opcji. Kod:

Tytuł: {title}

Długość: {length}

Wykonawca: {artist}

Album: {album}

Próbkowanie: {bitrate}

Gatunek: {genre}

Rok: {year}

Ocena: {rating}

Głośność: {volume}

Daje taki efekt:

Zapraszam zatem do samodzielnej konfiguracji wyświetlanych opcji OSD, według upodobań.

f) Informacje o utworach

Informacji o utworach możemy zasięgnąć poprzez wybranie z menu, które pojawi się po prawym kliknięciu myszą na utworze na liście odtwarzania, opcji Informacje:

W tym miejscu, poruszając się między kartami, możemy zdobyć dodatkowe informacje na temat utworu, wykonawcy i albumu, czy także pobrać tekst utworu. Do prezentacji informacji o wykonawcy i albumie Exaile używa przeglądarki internetowej Firefox, o czym w punkcie piątym.

W karcie Liryki wyświetlane są teksty utworów pobierane z serwisu lirycwiki.org. Warto pamiętać o tym, aby poprawnie otagować każdy utwór. Większość utworów jest poprawnie otagowana. Występują jednak przypadki, iż zgrywamy utwory ze starych płyt. Tak starych, że nie pamiętają czegoś takiego jak tagowanie. Może zaistnieć także sytuacja, że pobieramy nielegalnie pliki mp3 z jakichś nieznanych źródeł, gdzie osobami udostępniającymi pliki są małolaty nie mające pojęcia czym jest MP3tag. Należy w takim przypadku samemu otagować utwór, gdyż wyszukiwarka liryk nie domyśli się sama, jak na prawdę nazywa się utwór. To, że utwór ma nazwę jako plik, nie znaczy, że jest otagowany. W Exaile istnieje opcja ręcznego tagowania utworów. Aby dojść do tej opcji, należy kliknąć prawym przyciskiem myszy na pozycję na liście odtwarzania i wybrać opcję Edit Track. Po wybraniu tej opcji powinno pojawić się takie okno:

Należy tam podać informacje o utworach.

g) Radia internetowe

Exaile pozwala na słuchanie internetowych stacji radiowych. W celu podłączenia się do nich należy wybrać z menu Plik -> Otwórz URL, a następnie wpisać adres serwera radia. Zazwyczaj radia internetowe nie podają adresów swych serwerów, a jedynie udostępniają pliki, które “same łączą się z serwerem”. Wystarczy pobrać taki plik, np. stacji Radio Friko, po czym otworzyć go dowolnym edytorem tekstu, skopiować adres serwera, wkleić do okna Otwórz URL i nacisnąć OK. Zawartość przykładowego pliku stacji radiowej z zaznaczonym pierwszym adresem serwera:

h) Wizualizacje

Warto wspomnieć o tym elemencie, gdyż jest bardzo efektowny. Aby włączyć wizualizacje należy wybrać z menu Widok -> Show Visualisations. Naszym oczom ukaże się coś takiego:

4. Wtyczki

W tym punkcie opiszę najciekawsze, moim zdaniem, wtyczki do aplikacji Exaile.

Do głównego okna konfiguracyjnego wtyczek możemy dostać się poprzez wybranie z górnego menu pozycji Edit, a z jej menu wybranie opcji Plugins, tak jak na zdjęciu:

Domyślnie nie mamy zainstalowanych żadnych wtyczek. Jest to dobre podejście, gdyż każdy może chcieć posiadać inne plug-iny. Nie ma nic gorszego niż aplikacja, w której wgranych jest domyślnie tysiąc niepotrzebnych wtyczek.

Aby przejrzeć możliwe do zainstalowania wtyczki, należy wybrać Dostępne Wtyczki (druga karta). Okno powinno wyglądać tak:

W celu instalacji wtyczki należy postawić przy niej haczyk, po czym kliknąć Instaluj:

a) Desktop Cover

Jest to bardzo ciekawa wtyczka. Przyda się każdemu, kto dba o wygląd swojego Pulpitu. Umożliwia ona wyświetlanie okładki słuchanego w danej chwili albumu bezpośrednio na Pulpicie.

Po instalacji należy uruchomić tę wtyczkę oraz skonfigurować ją. W tym celu należy udać się do karty Zainstalowane wtyczki, z listy wybrać pozycję odpowiadającą naszej wtyczce, postawić przy niej haczyk, a następnie kliknąć na przycisk Konfiguruj. Naszym oczom ukaże się takie okno:

Mamy możliwość prostej konfiguracji tej wtyczki. Manual positioning pozwala nam na ręczne ustawienie, w którym miejscu Pulpitu będzie znajdował się obrazek. Domyślnie znajduje się on na środku. Gravity to położenie. Ustalamy w tym miejscu od którego rogu Pulpitu będziemy podawać odległość, na jakiej ma znaleźć się obrazek. Northwest to lewy górny róg, northeast - prawy górny, southwest - lewy dolny, a southeast - prawy dolny. Manual sizing pozwala nam na zmianę rozmiaru okładki. Całość została opisana na poniższym rysunku:

b) Did you know

Ten plugin to przyjemniejsza, uproszczona forma informacji o artyście w Wikipedii. Jeśli często zdarza nam się słuchać nowej, nieznanej wcześniej muzyki, którą dostajemy np. od znajomych, to warto skorzystać z tej wtyczki i dowiadywać się co nieco o artystach, których słuchamy. Wtyczka ta nie ma żadnych opcji konfiguracyjnych. Po jej wykonywalnym, nad suwakiem głośności, pojawi się ikonka z literą “i”. Aby dowiedzieć się o słuchanym w danej chwili artyście - należy na nią kliknąć. Naszym oczom ukaże się coś takiego:

c) Resume playback

Jest to bardzo ciekawy plugin. Nie ma żadnych opcji konfiguracyjnych. Jego działanie jest dość proste, aczkolwiek estetyczne. Gdy wyłączamy Exaile, podczas słuchania muzyki, to wtyczka zapamiętuje dokładnie, w którym miejscu skończyliśmy słuchać i podczas ponownego uruchomienia, nie dość, że automatycznie odtwarza muzykę, nie dość, że odtwarza tę samą piosenkę, na której skończyliśmy, to jeszcze zaczyna ją odtwarzać w miejscu, w którym przerwaliśmy odsłuch.

d) Serpentine Plugin

Wtyczka ta umożliwia nam wypalenie płyty z muzyką zawartą na liście odtwarzania. Plugin jest bardzo prosty. Po kliknięciu na ikonce płyty CD, nad suwakiem głośności, następuje przekazanie utworów z listy Exaile jako argumentów wejściowych do Serpentine, tzn. nowo otwarte okno nie jest wtyczką. Wtyczka otwiera sam program Serpentine.

Warunkiem używania tego plugina jest oczywiście posiadanie Serpentine. Jeśli go nie mamy (a jest domyślnie instalowany w Ubuntu), to wyświetli nam się takie oto okno:

e) Sound Juicer

Z pomocą tej wtyczki możemy importować utwory do biblioteki utworów. Nie jest to zbyt funkcjonalny plugin, gdyż służy jedynie do otwierania Sound Juicera. Nie daje mu żadnych wytycznych, np. gdzie znajduje się folder z naszą biblioteką utworów, a więc te dane będziemy musieli wprowadzić sami. Aby zmusić tę wtyczkę do działania, należy wybrać z menu Plik -> Import Disc:

Oczywiście nie możemy korzystać z tej wtyczki nie posiadając Sound Juicera.

5. Sztuczki

a) Uruchamianie Exaile i jej powiązania z Firefoksem

Exaile ma opcję pokazywania różnych informacji o wykonawcach przy użyciu Wikipedii. Do Wikipedii dostaje się przy pomocy Firefoksa. Świadczy o tym zapis w głównym pliku uruchomieniowym, który jest skryptem. Jeśli wywołujemy Exaile z menu programów albo z konsoli, to Exaile jest wyszukiwane w ścieżce PATH. Zostaje odnalezione w /usr/bin:

Zawartość pliku przedstawia się następująco:

#!/bin/sh

cd /usr/share/exaile

export LD_LIBRARY_PATH=$LD_LIBRARY_PATH:/usr/lib/firefox

export MOZILLA_FIVE_HOME=/usr/lib/firefox

exec python exaile.py "$@"

Jak widzimy, w pierwszej kolejności zmieniany jest aktualny katalog roboczy powłoki na /usr/share/exaile, czyli folder z plikami opisywanego przeze mnie programu. Następnie zostaje wyeksportowane dwie zmienne, mówiące o położeniu Firefoksa, gdzie znajdują się pliki binarne potrzebne do pracy Exaile. Dzięki temu możemy korzystać z Exaile jak z przeglądarki internetowej. Co prawda bardzo upośledzonej, ale jednak przeglądarki internetowej.

Ostatni punkt tego skryptu nakazuje uruchomić sam program Exaile, będący skryptem Pythona, o czym świadczy rozszerzenie .py.

b) Korektor Graficzny

W pliku /usr/share/exaile/equalizer.ini znajdują się ustawienia Korektora Graficznego programu Exaile. Występują tutaj domyślne opcje programu XMMS. Istnieje możliwość dodawania własnych opcji, jednak żadna z nich nie znajdzie się w tym pliku. Można się tego łatwo domyśleć po tym, że equalizer.ini może być edytowany jedynie przez roota. Nasze opcje Korektora Graficznego znajdują się w naszym folderze domowym dlatego, że są to nasze osobiste ustawienia, których inni użytkownicy systemu mogliby nie akceptować. Ustawiania Exaile, w tym Equalizera, znajdują się w pliku: ~/.exaile/settings.ini. W tym miejscu wystarczy odnaleźć pozycję:

[equalizer]

Zawarta jest tutaj m.in. informacja o tym, z jakiego ustawiania Korektora korzystaliśmy ostatnio, po to, abyśmy przy każdym włączeniu programu nie musieli zmieniać tej pozycji na naszą ulubioną:

last-preset = Techno

Oczywiście tę wartość można zmodyfikować, co zaowocuje zmianą domyślnego ustawienia equalizera przy kolejnym uruchomieniu programu. Tutaj pojawia się możliwość zabłyśnięcia przed dziewczyną. Możemy zmieniać sobie pozycję equalizera w taki sposób:

killall exaile

nano ~/.exaile/settings.ini

exaile

W Nano należy oczywiście wyedytować opcję last-preset.

Jeśli chcemy dodać jakąś nową pozycję do equalizera, wystarczy dodać pod pozycją last-preset np. taką linijkę:

eqpreset_kocham_swoją_mamę = ['Kocham swoją mamę', 0.4, 0.2, 0.1, 0.2, 0.0, 0.0, 0.0, 0.0, 0.0, 0.0]"

Składnia jest następująca:

eqpreset_nazwa_pozycji_equalizera

Tutaj nadajemy nazwę dla naszej nowej pozycji equalizera. Nazwa nie musi być zmyślna, gdyż służy jedynie do orientacji programowi oraz użytkownikowi edytującemu plik.

= ['Nazwa wyświetlająca się w oknie Korektora Graficznego',

Tutaj trzeba już wpisać konkretną nazwę, którą będziemy się w przyszłości posługiwać w graficznym trybie programu Exaile, a konkretniej w samym Korektorze Graficznym. Następujące po sobie liczby symbolizują położenie suwaka Korektora, gdzie 0.0 to równowaga, 1.0 to pozycja najwyższa, a -1.0 to najniższa.

c) Inne sztuczki z plikiem settings.ini

Plik ~/.exaile/settings.ini posiada jeszcze kilka możliwości edycji. Postaram się przedstawić te najciekawsze.

search_paths = ['/home/byisk/muzyka','/home/byisk/empetrójki']

Obydwie wartości zamknięte w apostrofach są ścieżkami wyszukiwania elementów biblioteki muzycznej. Wszystkie pliki muzyczne z tych ścieżek zostaną zaimportowane do programu.

cd_device = /dev/cdrom

W tym miejscu możemy podać ścieżkę do naszego napędu, z którego odtwarzamy płyty CD-DA, czyli tzw. Audio CD. Zaawansowani użytkownicy, posiadający dużą liczbę napędów, mogą utworzyć sobie dowiązanie symboliczne, którym będzie np. /dev/abc, a plik, do którego odnosić się będzie dowiązanie, będzie zmieniany wedle potrzeb.

Wszystkie opcje z tego pliku można osiągnąć z pomocą GUI. Jeśli ktoś zna język angielski, to może pobawić się tym plikiem. Wszystkie funkcje są do odgadnięcia po nazwach ich pozycji w pliku.

d) Foldery programu

~/.exaile/covers to katalog, w którym znajdują się okładki albumów w naszej kolekcji.

W katalogu ~/.exaile/saved znajduje się plik playlist0000.m3u, który nie jest wcale zapisaną listą odtwarzania, a jest listą odtwarzania aktualnych utworów, tzn. zawiera utwory i ścieżki do nich, które posiadamy aktualnie na liście odtwarzania. Te dane zapisywane są w pliku raz na jakiś czas, nie są stale aktualizowane.

6. Zakończenie

Uważam, że Exaile jest wyśmienitym programem i bardzo ubolewam nad tym, że w Polsce wciąż tak mało się o nim mówi. Ten program jest używany przez wielu użytkowników, o czym świadczy pozycja (liczba gwiazdek) w programie Dodaj/Usuń Programy w systemie operacyjnym Ubuntu GNU/Linux:

Zachęcam wszystkich do używania tej aplikacji. Moim zdaniem bije na głowę inne programy audio pisane dla środowiska graficznego Gnome.

——————————————————————————————

Na koniec mała prywata: Chciałbym serdecznie pozdrowić Nulciębonzo, Sitka (udało mi się! :), barteksa i mAKsa (mam nadzieję, że artykuł zachęcił). Zapraszam do odwiedzenia mojej strony domowej.

Szymon “b.YISK” Barczak