Yakuake to kolejny „wysuwany” terminal. W przeciwieństwie do opisywanej niedawno Tildy – Yakuake jest starym i znanym wyjadaczem. Posiada on wiele, miłych dla oka i nie tylko, funkcjonalności jak zakładki.

Po co nam tego typu program? Jest wiele powodów… jednym z nich jest fakt, że w Linuksie potrzebujemy używać konsoli – niektórzy sporadycznie, inni wykonują więcej czynności przez konsolę niż poprzez wyklikanie i przydaje się opcja użycia konsoli „na szybko” bez konieczności włączania jej w danej chwili i jednosekundowego czekania na jej uruchomienie (jedna sekunda – może nie dużo, ale dlaczego nie skorzystać z szybszej metody?). Kolejnym powodem jest to, iż mało kto chce zaśmiecać sobie pasek zadań kolejnymi aplikacjami… uruchomienie jednego terminala może nas już denerwować – nie mówiąc o tym, że często uruchamiamy ich kilka (jeden instaluje program, w drugim sprawdzamy łącze Internetowe – oba zajęte więc trzeci służy do innych operacji). Emulator terminali, jakim jest Yakuake, pozwoli nam w bardzo łatwy i szybki sposób posługiwać się wieloma terminalami na raz. Jako, że Yakuake znajduje się w repozytoriach większości dystrybucji to nie będzie problemu z jego zainstalowaniem… Mamy do wyboru wersje 2.8.1 (dla KDE3) oraz 2.9.3 (dla KDE4) – oczywiście nie ma problemu z zainstalowaniem programu pod GNOME’a dla systemów opartych na Debianie:

sudo apt-get install yakuake

lub

sudo apt-get install yakuake-kde4

dla Fedory będzie to yum install yakuake w innych dystrybucjach również standardowo po zainstalowaniu nasz emulator znajduje się w menu Aplikacje --> Narzędzia systemowe --> Yakuake

Na początku dostaniemy informację o tym, iż by pokazać/ukryć Yakuake naciskamy F12 i w zależności, którą wersję zainstalowaliśmy zobaczymy któryś powyższych terminali (po lewo 2.8.1, po prawo 2.9.3). Od teraz wciskając F12 pojawia nam się okno Yakuake gdzie możemy korzystać z naszej konsoli, a kolejne naciśnięcie tego klawisza ukryje aplikację. Jest to bardzo poręczne choć nie innowacyjne (inne programy tego typu też działają podobnie) – niemniej na uznanie zasługują zakładki (sesje). By stworzyć nową zakładkę wciskamy plusik w lewym dolnym rogu, by zamknąć daną zakładkę (zamykamy oczywiście tą na której jesteśmy) wciskamy minus w prawym dolnym rogu lub krzyżyk zamykający Yakuake po czym wybieramy „Zamknij sesję”. Zakładki są o tyle wygodne, że nie potrzebujemy zaśmiecać ani paska, ani pulpitu nowymi terminalami by skorzystać z kilku jednocześnie – mi osobiście najczęściej to służy do tego by w jednej zapuścić pinga na przykładową stronę, a na drugiej móc zająć się systemem.

W wersji 2.9.3 w zakładce Tabs w menu możemy ustawić w jaki sposób mają się numerować zakładki. Inną zaletą może być fakt, że nie musimy ustawiać rozmiaru dla Yakuake… przy zmianie rozdzielczości on sam zmienia wielkość swojego okna. Nie jest to tylko zwykłe ułatwienie, ale jest bardzo przydatne gdy jakaś pełnoekranowa aplikacja (jakaś gra) się wyłączy i zostawi nas z malutką rozdzielczością – nie możemy wtedy posłużyć się menu System --> Preferencje bo cała lista narzędzi nie będzie widoczna – możemy wtedy posłużyć się konsolą. Menu w obu wersjach, choć daje praktycznie te same funkcje, wygląda całkiem inaczej. W wersji 2.8.1 (i starszych) wciskamy prawym przyciskiem myszy na obszar Yakuake i przechodzimy do menu „Settings”. W 2.9.3 (i zapewne nowszych) natomiast po wciśnięciu prawego przycisku myszy wybieramy „Edit current profile” gdzie widzimy menu przypominające menu Tildy – oddzielne menu z zakładkami. W Menu możemy ustawić wygląd obszaru. Dla 2.8.1: Settings--->Schema – w 2.9.3 opcja ta znajduje się w zakładce Appearance. Oprócz wyglądu możemy zmienić wielkość tekstu (w zależności od wersji albo za pomocą Settings --> Font --> Shrink/Enlarge Font albo przy pomocy suwaka w zakładce Appearance). Kolejną ciekawą opcją jest ilość zapamiętywanych linijek (które możemy przewijać przy pomocy suwaka, którego możemy ustawić po prawej, po lewej stronie lub wcale) – standardowo jest to 1000, dla często korzystających z konsoli sugeruję ustawić wartość 10x większą. Mamy jeszcze opcje kodowania, klawiatury, interlinii, itp. W ten sposób możemy wystarczająco skonfigurować ten program, choć brakuje mu jeszcze wielu opcji (albo ich nie zauważyłem) – takich jak: przezroczystość czy zmiana rozmiaru okna według upodobań. Mimo wszystko najważniejsze funkcje (zza wyjątkiem przezroczystości) uważam, że są zawarte.

Dolny pasek Yakuake

Ostatnią „funkcją” jaką chciałbym zaprezentować to po prostu dolny pasek Yakuake. Przy pomocy pierwszego przycisku (krzyżyka) możemy wyłączyć program (niby nic, ale miałem trochę zachodu zanim wpadłem na oczywistą rzecz, że Tildę można wyłączyć za pomocą skrótu ALT+F4), drugi przycisk od prawej daje nam możliwość ustawienia jeszcze kilku opcji – skrótów klawiszowych, procentowej wielkości względem rozdzielczości, ustawić motyw oraz wiele innych. W końcu trzeci przycisk od prawej „pozostaw otwarty po utracie ogniska” – możemy zdecydować czy po przejściu na inne okno niż Yakuake (inne będzie aktywne) ma on się zwinąć czy też nie. Ostatnia rzecz jaka nam pozostaje to ustawić by nasz program włączał się przy starcie systemu. W GNOME do tego celu przechodzimy przez System --> Preferencje --> Sesje i w zakładce Programy startowe klikamy Dodaj po czym wpisujemy jakąś nazwę (chyba najlepiej Yakuake) i jako polecenie ścieżkę do niego (ścieżkę uzyskujemy po wpisaniu whereis yakuake w konsoli) /usr/bin/yakuake (dla wersji 2.8.1) lub /usr/lib/kde4/bin/yakuake (dla wersji 2.9.3) albo po prostu yakuake. Teraz po zalogowaniu się do Ubuntu po chwili w lewym górnym rogu wyskoczy nam komunikat, że Yakuake jest gotowy do użycia przy pomocy przycisku F12. ps. Ciekawostka: kiedy Yakuake nie jest oknem aktywnym, ale jest widoczny (jest wciśnięte „Pozostaw otwartym po utracie ogniska”) to by przejść do Yakuake możemy nacisnąć F12 – nie spowoduje to zwinięcia Yakuake tylko aktywność okna. Jeżeli chcemy zwinąć Yakuake, a nie jest on aktywny – naciskamy dwa razy F12 (pierwsze naciśnięcie przechodzi do niego, a drugie zwija).

Skróty klawiszowe

Na koniec lista przydatnych skrótów klawiszowych, uprzyjemniających pracę w programie Yakuake (dzięki luk):

• Shift+Alt+strzalki — zmiana rozmiaru okna
• Ctrl+Shift+N — nowa sesja
• Shift+ (lewo,prawo) — poruszanie się między sesjami
• Ctrl+Shift+(lewo,prawo) — zmiana pozycji sesji
• Ctrl+Shift+F — pelny ekran
• Ctrl+Alt+S — zmiana nazwy aktualnej sesji
• Shift+LPM — zaznaczanie i kopiowanie
• Ctrl+Shit+L — podzielenie okna w pionie
• Ctrl+Shit+T — podzielenie okna w poziomie