Minimalne wymagania sprzętowe:

• procesor: 1,5 GHz;
• pamięć RAM: 1 GB;
• karta graficzna: Zgodna z Nvidia GeForce 6×00.

Zalecane wymagania sprzętowe:

• Procesor: 2 GHz;
• Pamięć RAM: 2 GB;
• Karta graficzna: Zgodna z Nvidia GeForce 7×00.

Opis

DftD jest planowym i strategicznym symulatorem, realistycznym w czasie (występuje zmienny cykl dnia/nocy, istnieje możliwość przyśpieszenia czasu, chociaż nie zawsze działa to na naszą korzyść). Na uznanie zasługuje dobrze oddana fizyka poruszania się okrętów, fal oceanu, zmian horyzontu. Grafika stoi na bardzo wysokim poziomie. Twórcy nie ograniczyli się do widoku tylko z jednej kamery. Dali nam możliwość obserwowania otoczenia z wielu perspektyw (m.in. peryskop, UZO, widok z mostka, czy całkowicie z zewnątrz). Nie sposób nie wspomnieć o muzyce towarzyszącej nam od samego początku rozgrywki, która niewątpliwie buduje nastrój i pozwala zapomnieć się jeszcze bardziej. W grze wcielamy się w niemieckiego kapitana okrętu podwodnego (U-boota) uzbrojonego w śmiertelnie niebezpieczne dla przeciwnika torpedy i dysponującego również siejącym postrach działkiem pokładowym. Od tej pory będziemy służyć w Kriegsmarine (Morskie Siły Wojskowe Nazistowskich Niemiec). Naszym zadaniem będzie zwalczać konwoje nieprzyjaciela… Pod osłoną nocy, mimo liczebnej przewagi wroga, przyjdzie nam walczyć na śmierć i życie. Jeden mały błąd może nas drogo kosztować. Musimy działać pewnie i błyskawicznie, bo przeciwnik nie śpi. Nie jeden raz będziemy szukać ratunku w morskich głębinach, stając się z napastnika ofiarą, by gdy minie niebezpieczeństwo znów uderzyć z impetem. Musimy działać rozważnie. Przemyślanie wybierać i namierzać cele, nie pozwalając sobie na żadną utratę torpedy, gdyż na pełnym oceanie każda torpeda jest na wagę złota i może się zdarzyć, iż w decydującym momencie zabraknie nam właśnie tej nierozważnie wykorzystanej. A okręt podwodny bez uzbrojenia jest tylko kupą złomu. Gdy wreszcie okiełznamy żelaznego potwora i w końcu uda nam się zniszczyć wroga, a sytuacja będzie opanowana sięgniemy po dziennik okrętowy, w którym zapiszemy najistotniejsze informacje, a nasze sukcesy odnotujemy w dzienniku zwycięstw. Póki co stoimy po przeciwnej stronie barykady, ale w przyszłości kto wie, może Twórcy pozwolą nam stanąć po stronie Aliantów i będziemy mogli zwalczać Wilcze Stada przeciwnika.

Gra warta jest poświecenia czasu, nie tylko pasjonatów II Wojny Światowej i jej tragicznego w skutkach, a zarazem ciekawego rozdziału zwanego Bitwą o Atlantyk. Nareszcie powstał produkt godny uwagi, także dla użytkowników Linuksa. Symulacja doczekała się już wersji 0.3.0. Póki co jest to wersja alpha, jednakże jej staranne wykonanie wróży na przyszłość, że może być tylko lepiej, a efekt końcowy będzie zapewne piorunujący.

Przykładowe zrzuty ekranu:

Instalacja (Linux)

Pobieranie

Odwiedzamy oficjalną stronę Danger from the Deep. Przechodzimy do sekcji Download.
Wybieramy GNU/Linux (x86 & x86-64):-dangerdeep-0.3.0-linux-installer.bin.
Zapisujemy na dysku – na tę chwilę plik instalacyjny ma 67,2 MB.

Właściwa instalacja

Po zapisaniu na dysku otwieramy konsolę przechodzimy do katalogu do którego został zapisany plik z grą, np.:

:~$ cd /home/user/Download

Logujemy się na prawach administratora i uruchamiamy plik

:~#./dangerdeep-0.3.0-linux-installer.bin

Na początek zostaje wyświetlona lista z dostępnymi językami wraz z przypisanymi im numerami (by wybrać język polski wpisujemy 10). Za każdym razem potwierdzając klawiszem <enter>. Kolejny krok to zapoznanie się z treścią licencji i jej akceptacja (lub odrzucenie).
Następnie jeśli zaakceptowaliśmy licencję instalator przedstawi nam dwie możliwości, gdzie aplikacja ma zostać zainstalowana: można podać własną ścieżkę, lub zostawić domyślną. W następnym kroku instalator informuje, iż jest gotowy i czeka na naszą zgodę. Potwierdzamy klawiszem <enter> i czekamy, aż pasek postępu dojdzie do stu procent. W tym momencie właściwa instalacja jest już zakończona.
Na sam koniec jeśli chcemy możemy przeczytać plik READ ME.

Pierwsze uruchomienie

By uruchomić grę naciskamy kombinację klawiszy Alt + F2 lub uruchamiamy konsolę i wpisujemy dangerdeep. Jeśli wszystko przebiegło w porządku, gra powinna się uruchomić.

Zaczynamy

Po uruchomieniu gry, wita nas bardzo ładne menu, które świetnie pasuje do gry i już na wstępie naszej wojennej przygody pozwala poczuć niesamowity klimat i stwierdzić, że jeśli cała gra została zrobiona z taką starannością, to jest to produkt godny uwagi! Wracając do menu, jego tłem jest jakby poszarzałe i zniszczone przez czas zdjęcie przedstawiające obrazy II Wojny Światowej. Mocną stroną nie jest tylko grafika, bowiem na wyjątkowe uznanie zasługuje także muzyka wydobywająca się, niejako z gramofonu z charakterystycznymi „szumami” starej, a na dodatek wysłużonej już płyty winylowej… Już na samym początku przenosimy się w lata 40. XX wieku…

“Menu główne” – Zaczynając od samej góry pierwsza pozycja w naszym menu to:

1. Tryb gry pojedynczej – znajdziemy w nim trzy tryby rozgrywki:
   1. Rozpoczęcie bitwy – Bitwa statków wojennych” (tryb jeszcze niedostępny).
   2. “Atak na Konwój – Bitwa o Atlantyk” – to następny tryb, w przeciwieństwie do poprzedniego możemy tutaj zagrać parę misji.
      Wybierając ten tryb mamy możliwość ustawienia kilku parametrów rozgrywki:
      • “Typ okrętu podwodnego”, w tej chwili dostępne są następujące: Typ VIIc (aktywny sonar Gerat, zwiększony zasięg), Ixc40, XXI, IIa, IIb, IIc, IId)
      • “Rozmiar Konwoju”. – tutaj ustawimy wielkość konwoju (ilość okrętów konwojowanych), kolejno: mały, średni, duży.
      • “Eskorta Konwoju”- ustawiamy opcje dotyczące wielkości eskorty (ilość okrętów eskorty), kolejno: bez eskorty, mała eskorta, średnia eskorta i duża.
      • “Wybierz Porę Dnia”.- kolejno: noc, ranek, południe i wieczór.
      • “Okres Czasu”, w którym będzie rozgrywała się akcja naszej bitwy. Mamy do wyboru następujące okresy:
      • “Pierwsze Ruchy” (wrzesień 1939 – maj 1940)
      • “Szczęśliwy Czas” (czerwiec 1940 – marzec 1941)
      • “Znudzony Oficer” (kwiecień 1941 – grudzień 1941)
      • “Dudniące Uderzenie, Rytm bębna” (styczeń 1942 – czerwiec 1942)
      • “Odwrócić Przeznaczenie” (lipiec 1942 – grudzień 1942)
      • “Ostatnia Szansa” (styczeń 1943 – maj 1943)
      • “Porażka” (czerwiec 1943 – czerwiec 1944)
      • “Koniec” (lipiec 1944 – maj 1945)
   3. “Historyczna Misja”- jak sama nazwa wskazuje tutaj, możemy rozegrać jedną z historycznych misji. Jak na razie do wyboru mamy tylko cztery misje, w tym dwie treningowe:
      • Pierwsza misja – “Bitwa o konwój, duży konwój przeciwko łodzi podwodnej”. Po zaznaczeniu misji, pod spodem wyświetli się nam jej cel. W tym wypadku: “Zbliżasz się do dużego konwoju, zrelacjonowały to inne łodzie podwodne, spodziewaj się silnej ochrony. Tylko Ty możesz wykonać tą operację.”
      • Druga misja treningowa – “Mały konwój na Morzu Egejskim”. Po zaznaczeniu misji, tak jak poprzednio wyświetli się nam cel, który musimy spełnić, by wypełnić misje. W tym wypadku: “Masz wykryć mały, niechroniony konwój statków handlowych na Morzu Egejskim. Bądź szybki, ponieważ eskorta może być w pobliżu”.
      • Trzecia misja treningowa – “Pojedynczy okręt“. Cel: “Masz wykryć mały, niechroniony konwój statków handlowych na Morzu Egejskim. Bądź szybki, ponieważ eskorta może być w pobliżu”.
      • Czwarta misja, a raczej test skórki – “Trzy korwety klasy Flower”. Cel, tak jak w misji powyżej.

      Jeśli jednak nie chcemy zaczynać żadnej misji klikamy “Powrót do wcześniejszego menu”. Gdy zdecydowaliśmy się rozpocząć misje naciskamy “Rozpocznij Misję”.

   4. “Ładuj Grę”. To następna opcja w naszym trybie „Pojedyncza gra”. Tutaj wczytamy wcześniej zapisaną grę, a także usuniemy niepotrzebne zapisy gry.

   To wszystko, jeśli chodzi o tryb gry pojedynczej. Wracamy do głównego menu gry.

2. “Edytor misji” znajduje się poniżej trybu “Pojedyncza gra” w menu głównym, jak sama nazwa wskazuje tutaj możemy stworzyć własną misje. Jednakże ku niezadowoleniu graczy wyświetla się komunikat: “Uwaga edytor misji jest eksperymentalnym narzędziem i powinien być używany tylko przez programistów (deweloperów)”.
3. “Pokaż jednostki pływające”. Wybierając tą pozycje możemy zobaczyć wszystkie jednostki pływające dostępne w grze. Na uwagę zasługuje fakt, że po wyborze jednostki, możemy ją obejrzeć ze wszystkich stron.
4. “Sala Sławy”. Tutaj znajdziemy najlepsze wyniki.
5. “Informacje o autorach”.
6. “Wybierz język” – w tej chwili mamy dostępnych, aż 9 języków, niestety języka polskiego jeszcze nie ma. Oprócz języka angielskiego, który jest domyślny mamy dostępne następujące: język niemiecki, włoski, hiszpański, francuski, czeski, portugalski (brazylijski), holenderski, turecki.
7. “Opcje” – tutaj ustawimy najważniejsze parametry, zaczynając od konfiguracji klawiszy, poprzez zmianę rozdzielczości i na koniec włączenie lub wyłączenie efektów.

Ustawienia klawiszy

Odnośniki:

• Strona domowa projektu,
• Instrukcja (wersja angielska)

Podziękowania:

Szczególne podziękowania dla Nemessici.

Autor: Marc Rousé
Skład tekstu na JL: Swamper